Ebeveynlik nasıl öğrenilir? Zamanı var mıdır onun da çocukluk gibi?

İnsanların birçoğu fizyolojik olarak çocuk sahibi olmaya yetebiliyor olmayı anne baba olmanın en geçerli nedeni olarak görmekte. Çocuğun dünyaya gelişiyle yeni bir güncelleme almışcasına herşeyi tastamam bildiğine inan o kadar insan var ki. Çocuğun temel ihtiyaclarının giderilmesiyle sanki tüm vazifesini kusursuzca yerine getirmiş olmanın mutluluğuyla çevrelerine şirinliklerde saçarlar.

Oysa ki anne baba kavramı çocuğun planı yapıldığı andan itibaren başlamalı. Kişilerin kendi hayatlarındaki olumsuzlukları giderme konusunda alınan kararlarla devam etmeli. Ona fayda sağlayacağına inanılan kazanımlar belirlenmeli. Onun gelişiyle ise bu süreç çocukla beraber öğrenilerek ilerletilmeli. Sonuçta o çocuk sayesinde hiç tadmadıkları kavramların içlerini kendi eylemleriyle dolduracaklar. Bunu en başta çocuk için sonra eşi en sonda kendisi için faydalı hale dönüştürülmesi gerekmekte.

Ancak böyle bir anlayışla sarmalanan bireyler toplum içinde ki yozlaştırıcı etkilerden zarar görmeden yetişkinliğe kavuşma şansını yakalayabilir. Bu nedenle anne babalığı güdüsel bir durum gibi görmektense öğrenilen bir kazanç gibi görmeli çiftler.