Eşim çocuk istemiyor/erteliyor?

ilişkimiz 5 yıllık, 2 yıllık evliyiz. pcos’luyum ve diyabetim var. haliyle ben endişeleniyorum, acele ediyorum kafamın için bebek için. yaşım da 27 olacak. eşim de 29 yaşında. o tam olarak bebek istemiyor diyemem ama 30 yaş bendeki rahatsızlıklara sahip bir kadın için sınır noktası gibi bir yaş. ama illa sınır o yaş diye onu beklemek de istemiyorum. eşim erteliyor ama beni oyalıyor geçiştiriyor gibi de hissediyorum. çok üzülüyorum. her gece ağlıyorum istemesem de… tutamıyorum kendimi. sağlıksal anlamda işin ciddiyetini çok anlattım ona, ilgisiz bi eş asla değil. pcos’tan dolayı anne olabilip olamayacağımı bile bilemiyorum henüz çünkü denemiyoruz bile bu yüzden bilmiyorum. erteleme isteği hem maddi olarak yetemeyeceğini düşünmesi de hem de bu işin manevi sorumluluklarını taşıyamayacağını düşünmesi. yaşımızın genç olduğunu söylüyor. bana göre bunlar bahane. okey inançlı biri değilim “bebek rızkıyla gelir” diye bi cümle kurmam ama mantıken öyle düşünüyorum aslında. maddi olarak ne çok rahat ne de kötü durumdayız diyebilirim. ve süpermeni doğurmayacağız elbette. en iyi okullara gitmeyip en iyi organik cart curt kıyafetleri de giymeyecek. yani çocuk için zengin olmayı bekliyor kafa olarak. gel gelelim ki ben artık çok yoruldum üzülmekten, düşünmekten, ikna etmeye çalışmaktan… iknayla falan olmaz bu iş biliyorum ama babalık öğrenilen bir şey, bir üçgüdü değil henüz doğmadıysa bebek. bu yüzden iknaya açık oluyo erkekler bu konuda. ama ben artık yapamıyorum, elimden geleni yaptım yıllardır, evlenmeden önce de biliyordu benim istediğimi, acelem olduğunu. ne yapacağım, düşüncelerinizi merak ediyorum.