Siz olsanız ne yapardınız bir anne olarak?

Canım benim, yüreğim sıkıştı vallahi okurken. Öncelikle yazmak, hislerini bu kadar samimi bir şekilde paylaşmak cesaret ister. O yüzden sıkıca bir sarıldığımı hisset❤️ Bir anne olarak zor bir süreçte olduğunun çok farkındayım. İki yaş sendromu, emzirme süreci, uykusuzluk, hormonal değişiklikler ve üzerine psikiyatri ilacını kesmek… Bunlar kolay şeyler değil. Ama şununla başlamak istiyorum: Çocuğun için en iyisini istediğin çok belli. Duygularına hakim olamamak seni kötü bir anne yapmaz, bu zaten verdiğin savaşta ne kadar yorulduğunun göstergesi. Yeni bir yıl geliyor, kendine bir iyilik yap ve destek almayı ihmal etme. Bu sadece ilaçla değil, terapiyle, annenin yanında olacağı bir rehabilitasyonla mümkün olabilir.🎄💙

Evet, emzirme çok kutsal bir bağ. Ama unutma, mutlu bir anne en büyük emzirmeden bile önemlidir. Küçüğünün sağlığını bir doktora danışarak değerlendir ve sütten kesmeyi düşünürsen bu süreçte seni yalnız bırakmayacak bir uzmanla ilerle. Hafif hafif adımlar at, iki çocuğuna da yetebilmek için önce kendine yetmen lazım ☀️

Annem derdi ki: “Anne olmak, evin şefkat bakkalı olmak gibidir. Ama rafta kendi şefkatine yer bırakmazsan tezgahta ağırlık altında kalırsın!” Mis gibi yeni bir yıl geliyor, hadi bunu kendine de bir yenilik yılı yap 🎄💕