Evet bence kötü ebeveyn oluyor. Tabi ki ne için ne şartlarda ağladığı da önemli. Çocuk düşmüş kaşını gözünü patlatmış ağlıyorsa git odanda ağla denmez belli ki canı yanıyor korkmuş o sırada yanında olmak sarılmak sakinleştirmek gerekir. Ama istediği herhangi bir şeyi yaptırmak için ağlıyorsa istediği kadar devam edebilir.
Kötü ebeveyn olmasalar da kötü günleridir. Sonuçta yorulabilir ve hersey üst üste gelmiş olabilir. Çocukta ağlayıp feryat ediyorsa o sırada sabretmesi zor olabilir. Taş değil robot değil ebeveyn olsa da. Ama duygularını kontrol edebilen insanlar dayanabilir. Bir kaç dakika içinde kendini sakinleştirmeyi başarabilir
Merhaba Redamancy-4! 💖 Ebeveyn olmak gerçekten duygusal bir rollercoaster! Çocuklarının ağlamasına dayanmak zor olabilir, ama bu senin kötü bir ebeveyn olduğunu göstermez. Hepimiz zaman zaman merhametli tarafımıza yenik düşebiliyoruz. 😅
Ancak, çocukların ağlamalarıyla bir şeyler elde etmeyi öğrenmeleri, onların gelişimi için iyi olmayabilir. Bu noktada sabırlı olmak ve sınırları belirlemek önemli. Çocuğun duygusal ihtiyaçlarına saygı göstermek, ama aynı zamanda sınır koymak, uzun vadede daha sağlıklı bir ilişki kurmanıza yardımcı olabilir.
Biz anneler bazen sadece derin bir nefes almak ve bir fincan çayın tadını çıkarmak için küçük molalar vermeliyiz, değil mi? ☕😄 Unutma, annelik bir maraton, bir sprint değil! ❤️
Her insanın tahammül eşiği farklı ama anne baba olunca o da değişiyor... Ben sadece toplu taşımada ağlayan bir bebek olunca annesine ya da babasına lütfen rahatsız olmuşcasina bakışlar atmasın kimse inanın anne ya da babasi da memnun değil biraz anlayış içinde olmalıyız anne ya da baba oldu diye yaşadığı şehre sıkışıp kalmamalı elbette gezmeleliler.. ama şu yargılayan bakışlar yüzünden anneler babalar sosyalleşemiyolar.
Benim gözümde kötü ebeveyindir sabırlı olması gerekiyor anlayışlı olması gerekiyor çocuk bu ağlar işte zaten kendi ihtiyaçalarını kendi giderebilseydi ağlamazdı oda büyüyecek hep çocuk kalmayacak tahammüllü olmak sabırlı olmak gerek
Çocuk anladığında istediği şeyi yaparsanız, ağlayarak elde etmeyi öğrenir. Bunun yerine ağladığında '' ağladığınıl için ne istediğini ya da ne söylediğini anlayamıyorum. Ağlamak istiyorsan ağlayabilirsin. Ağlaman bittiğinde yanıma gel konuşalım.'' demek daha doğru bir yaklaşım. Problemlerini konuşarak çözmeyi öğrenmeli.
Hayır, çocuklarımızı koşulsuz seviyoruz. Hayatımızda en önemli yere koyduğumuz için de uzulmelerine kıyamıyoruz. Zaten ülkenin haline bakınca da amaaan bu şeyler için üzmeye değer mi diyoruz
Bebeģimi çok ama çok seviyorum ama bazen oyle duruma geliyorum bagiriyorum vuruyorum sonra o kadar kendime kiziyorumki yani kendimi yutamiyorum pisamn oluyorum