Bebeğime bağırıyorum sonrada vicdan azabı çekiyorum :( Ne yapmalıyım?

Merak etmeyin sizi ayıplamıyorum, kızmıyorum siz bunu isteyerek yapmıyorsunuz. Çünkü her şeyden önce o sizin bir evladınız evladınıza zarar vermek de istemezseniz bağırmak da istemezseniz, onu her şeyden herkesten koruyup kollayacak bir anne olduğunuzu da hissedebiliyorum, anneliğinize asla lafım yok ve kimsede hiçbir koşulda anneliğe laf söyleyemez. Lakin o daha küçük kolik bir bebek olduğunda belirtmişsiniz ağlaması, bağırması, huysuzlaşması gayet çok normal sizin de sinirlenme ve stres yanınız çocuğa da yansıdığı için bu yüzden huzursuz.

Önceliğiniz birazcık sizin kendinizi dizginlemeniz gerekiyor. Evet yardımsız bir şekilde büyütmeye çalışıyorsunuz, siz de biraz dolaşmak, kafa dinlemek, kendinizle ilgilenmek istiyorsunuz, eşiniz de tamam geç saatlere kadar çalışıyor ama bu süreç geçici bir süreç olduğunu da belirtmek isterim biraz daha sakin olmanızı istiyorum çocuğunuza karşı da, kendinize karşıda kendinize birazcık dizginlemeniz gerekiyor. Ayrıca hafta sonları özellikle eşiniz biraz çocuğunuzla ilgilenmesi gerektiğini düşünüyorum bu konuyu onunla da konuşmanız gerekir sizin de çünkü sosyal bir aktiviteye ihtiyacınız, biraz dışarıya gezmeye, dolaşmaya, arkadaşlarınıza sohbet etmeye, hava almaya ihtiyacınız var. Bu yüzden size bu süreçte de destek olmasının gerektiğini düşünüyorum.

Eşinizle de bunu konuşmanız lazım ve bir çözüm yolu bulmanız lazım çözüm yolu bulmalısınız ki, bebeğiniz de kendiniz için de daha pozitif yaşama adım atmanız gerekir. Diğer türlü kolik bir bebek olduğu için ve çok da huzursuzlaştığından ötürü bu huzursuzluk belirli bir yaşa kadar da devam eder. Örnek veriyorum 4 yaşa kadar da devam eder, 5 yaşa kadar daha devam eder bir süre sonra durur önlemini almanız lazım her şey sizin elinizde ve rica ediyorum eşinizle de muhakkak konuşun.