Boşanmak hakkında?

Hayatinin derinliğini neler yaşadığını biz bilemeyiz. Burada bir soruya verdiğim ilk ve son cevap olabilir. Hayat senin hayatin ve cok kiymetli, sana tek tavsiyem buralara bu kadar kritik ve önemli bir soruyu sorma, ben dahil yazanları pek dinleme. İpsiz sapsız boş beleş nice insana fikir sorup onların cevaplarını kafanda çevirip zaten zor olan bu süreci daha da çıkmaza sürükleme, değmez. Kendin için em iyisini sen bilirsin. Hayatını kimseyle kıyaslama, eşinle hane içinde gerçekten mutlu iseniz sorun konuşarak aşılabilecekse konuş, dış etmenlerse onların kokunu kurut. Ama lütfen çok kişiyi dinleme, kaybolursun. Sevgiyle kal

Annem 32-33 yaşında ayrıldı çünkü babam çok gaddardı ilk zamanlar çok zorluk yaşadık çünkü gelirimiz yoktu nafakada alamadık üzerine olan ne varsa başkasının üzerine yapmış. Aradan zaman geçti annemin dayısı anneme iş buldu sigorta artı maaş, çok bir para değildi ama bize yetiyodu. Sonra annem dul olduğu (ve sahip çıkanı olmadığı için) iftira attılar. Annemle evlenmem isteyenler de oldu ama benim kız çocuğum var ben evlenemem başına üvey baba getiremem yarın bu kız büyüyecek dedi ve benim için hayatından vazgeçti hakkını ne yaparsam yapayım ödeyemem

Evliliğinde mutlu değilsen daha zor değil. Boşanıp pişman olan bir kişi gördüm sadece. Afedersin ama o da maldı. Kocası aldatmasına rağmen pişmandı. Mutlu anne mutlu çocuk, motto bu olmalı