Çocuk istemek ama bakmak istememek?

Sadece başlığı okuma. Detaylı cevap vermek istiyorsan lütfen açıklamayıda oku ve dilersen öyle cevap ver.

Çocuğun gelişimi için saydığın aktiviteler çok güzel ama gelişim çağındaki bir bebek ebeveyne ihtiyaç duyar neden çocuğunun her anına ortak olmayasın ki bir daha küçük olmayacak o, sorumluluk alıp işten çıkman kendi özel hayatından feragat etmen illaki gerekecek bir noktada. İkinci çocuğu düşündüğünde ise ablasının veya abisinin üzerine yük etmeyeceksin onu da. Seni çok iyi anlıyorum kardeşime 1 yaşından 9 yaşına kadar ben baktım abla gibi değil anne gibi hissediyorum karne günlerime bile götürürdüm bırakacak kimse yoktu diye. Arkadaşlarımla buluşacaksam ya iptal olur ya da annesi gibi onunla giderdim şimdi kocaman kız oldu ama bir şey yapacaksa annemden değil benden izin alır ve inanki bunlar bana da çok yüktü ve benimde çocuk gibi bi düşüncem hiç olmadı çünkü ne demek olduğunu biliyorum seninki de öyle. Şu an yaşın kaç bilmiyorum ama düşünmek için daha çok senen var♡

Benim yaşadıklarımı yaşayan birinden bir cevap gelmesi çok iyi oldu teşekkür ederim. Henüz 20 yaşındayım daha erken düşünmek için biliyorum ama ileride çevre baskısından dolayı yanlış karar vermek istemiyorum. Daha şimdiden annem evlenmemi ve çocuk yapmamı istiyor içten içe. Senin çocuk yapmak gibi bir düşüncen yok anladığım kadarıyla değilmi?

Şu anlık yok ama daha 19 yaşındayım illaki fikrim değişir