Ben mi abartıyorum yoksa siz de yasadiniz mı bunlari?

Yanlış hatırlamıyorsam ortaokul zamanlarındaydım. Durumumuz çok iyi değildi. Ama yine de kazanırdı biseyler..

Benim hiç 2 den fazla kıyafetim olmamıştı. Bayramdan bayrama alırdık. Onu da 1 sene giyerdim o eskiyesiye diğer bayram gelirdi. Hatta kuzenlerimin eskileriyle büyüdüm diyebilirim.. yaşım çok küçük olmasına rağmen arkadaşların giysilerinde hep gözüm kalırdı. Farklı giyinmeye hasrettim adeta..

Babam kendinde de kıyafete hiç önem vermez, 1 pantolonu 1 tane de gömleği olurdu. Öyle gezerdi hep.

Bayramdan bayrama verdiği parayla da ne kadar onun istediği gibi kıyafet almaya çalışsam da o gün muhakkak bize zehir ederdi. Türlü bahanelerle kıyafete laf ederdi hakaret eder bağırırdı. Rengine şekline vs..( sanırım verdiği paradan dolayı içi acıyodu acısını çıkarıyordu sonradan anladım)

Lise yıllarımda da durum aynıydı. Hatta bayramlarda kıyafet parası vermemek için zorla dedemin yanına gönderirdi. Harçlık alalım diye. birgun dedem fazlaca para verdi.. gömlek ve pantolon aldım. Geri kalan parayı da 2. Kıyafet almayı düşünürken babam parayı elimden alarak gardrop mu düzcen diye bağırıp o parayla kirayı ödemişti..

Lisede günde 5 tl verirdi ama ara sıra da psikolojik şiddete maruz kalırdım.

Üniversiteye geçtiğim yıllarda okuldan sonra parti time işlere gittim. Ve ondan 5 kuruş dahi almamaya başladım. İşte bundan sonra değişti. Bana karşı çok iyi olmaya başladı. Ve psikolojik şiddet de son buldu.

Siz ne düşünüyorsunuz?

Bir çocuğun istediğini alamayıp istediğini veremeyeceksen çocuk yapılmamalı diye düşünüyorum.

Ben mi abartıyorum yoksa siz de yasadiniz mı bunlari?
Cevapla