Çocuğunuzun tam da doğum sırasında sizden olmadığını öğrenseydiniz ne yapardınız?

Eğer o an eşim bunu itiraf ettiyse doğumuna yardım eder, çıkınca bu konuyu konuşur, neler olup bittiğini ögrenir, yapılması gerekeni yapardım.

Eger başka birinden ögrendiysem yine doğum sürecinde destek olur, üstüme düşeni yapar, bebeği ve anneyi mağdur etmez, sonrasında eşime herşeyi bildiğimi anlatır, açıklama beklerdim. Yapılması gerekeni yapar, çocugun babasının bu duruma nasıl tepki verdiğini ögrenir, ve bi şekilde o çocugun mutlu olması için ugraşırdım. Ama eşimden kesinlikle ayrılırdım.

Birinin iftira attığını düşünürdüm çünkü eşim bunu yapacak iğrençlikte biri olamaz. Babama güvenmem ona (ben oluyorum o kişi dksj) güverim diyerekte abartmak istiyorum kurduğum empatiyi 😂

Neyse hazır babalıktan bahsetmişken daha faydalı sözler kurmak istiyorum;

Sağlıklı bir baba figürü bize hayata karşı atılım, cesaret, öz güven, risk alma, deneyime açık olma, harekete geçme gibi özellikler kazandırır. Çocukluk döneminde baba ile sorunlu ilişki, yetişkinlik döneminde ya otorite figürlerine karşı fazla isyan ya da fazla boyun eğme, kendini güvende hissedememe ya da aşırı güvenlik ihtiyacı, risk almaktan ve harekete geçmekten korkma, para kazanmakta ve para ile ilgili konularda sorunlar vb. şeklinde kendini gösterir.

Bu yüzden eş seçerken sadece ne kadar iyi bir eş olabileceğini değil nasıl bir baba olabileceğini de gözlemlemek çok önemli