Çocuğum anaokuluna gidiyor bir şey öğretemiyorum, niye ögrenemiyor?

Çocuklarla ilgili dikkat etmeniz gereken en önemli şey onları başka çocuklarla kıyaslamamaktır. İkinci olarak da her çocuk özeldir fakat onun özelliğini siz çözeceksiniz. Eğer siz de isyan ederseniz çocuğunuzu kim anlayacak. Zamanında Einstein'a da aptal muamelesi yapmışlar, yaşıtlarından daha geç konuşmaya başlamış ancak sonradan açılmış. Her çiçek aynı değildir, kimş erken açılır kimi geç ama bu onların güzel olmadıkları anlamına gelmez. Aynı şekilde sizin çocuğunuzda böyle bir çiçek olabilir. Einstein'ın bir sözü var:"Balık usta bir yüzücüdür ama siz ondan tırmanmasını isterseniz elbette ki başarısız olacaktır".. Anaokuluna giden çocukların hiçbirinden uzun süreli dikkatlerini toplamalarını bekleyemezsiniz. Bir de bu yaş grubundaki çocuklar anneleriyle, babalarıyla birlikte bir şeyler yapmaya bayılırlar. Eğer diğer çocuklar o etkinlikleri daha iyi yapıyorlarsa muhtemelen iki sebebi vardır:1-Anne/babalarıyla sizden daha uzun süre o etkinlikleri yapmışlardır, o yüzden hazırlıklıdırlar 2-O etkinlikleri yaparken çok eğlenmişlerdir o yüzden de severek yapıyorlardır. Bir çocuğa sevmediği bir şeyi asla yaptıramazsınız. Severse ve yaparken mutluysa kolayca yapar. Öte yandan bir çocuğun bağırmasının birden çok sebebi vardır:1-Evde çok bağıran birileri vardır, çocuk da onu örnek alıyordur.2-Çocuk ilgi çekmeye çalışıyordur 3-Size bir şeyler anlatmaya çalışıyordur ancak ya anlamadığınızı düşündüğünden ya da düşündüğünü ifade edecek kelimeyi bulamadığından sinirleniyordur 4-Enerjisi çok fazladır, atamıyordur. Bu dediğim özellikle erkek çocuklarda daha fazladır. O yüzden çocukları düzenli aralıklarla (akşam olsa bile) gezdirmek, belki arada parka götürmek gerekir.. Çocuğunuza bir şeyleri anlamadığı ya da anlamadığını düşündüğünüz için asla öfke duymayın.. Gerçekten de anlamıyor olsa bile herkes matematik problemi çözecek, bilimadamı olacak diye bir şey yok. Kaldı ki bir çok zeki çocuk sonradan açıldığı ve anlaşılamadığı için heba oluyor.. Çocuklara bir şey öğretirken çok sabırlı olmanız gerekir. Bir de çocuklar her zaman sizi taklit ederler. Siz yaparsanız, onlar da yaparlar. Bunun dışında anaokulu çocuklarında ekstra ilginç bir durum vardır. Çocuk okulda mutludur, güzel güzel oynar. Ancak siz onu okula götürmeye çalıştığınızda her gün ağlar. Siz zannedersiniz ki onları okulda dövüyorlar. Halbuki okulda mutludur. Nazı sizedir. Bu davranış genellikle her anaokulu çocuğunda görülür. Size alışık olduğundan sizi bırakmak istemez, düzenini bozmak istemez, onu bırakacağınızı, gelmeyeceğinizi sanır ve ağlar. Bu durum genellikle 15 gin sürer fakat bazı çocuklarda daha uzun da sürebilir. ilk günler anaokuluna bırakıp hemen çıkmayın, biraz oralarda oyalanın, sonradan alışır zaten. Ancak hiçbir riskli durumu atlamamak adına anaokulundaki görevlileri de anaokulundaki kameradan inceleyin. Gözünüz üzerlerinde olsun. Genellikle çocuklar sizlere naz yaparlar, anaokulundaki öğretmenlerden kaynaklı sıkıntı olmaz, yine de onları da iyi takip etmek gerekir. Bir de ağlayan bir çocuğu "sus" diyerek ya da kızarak susturamazsınız. Ödül vermekle de olmaz. Onları susturmanın en iyi ve kolay yolu dikkatlerini başka bir noktaya çekmektir. Dikkatleri dağılırsa ağlamaları, bağırmaları da azalır. Onlara her zaman sevginizi gösterin, karşılığını mutlaka alırsınız. Öte yandan genetik olarak gerçekten zeka geriliği olan çocuklar bile sevgi, ilgi, destek sayesinde bazen normal zekadaki çocukların seviyesine ulaşabilirler. Kaldı ki sizin çocuğunuzda böyle bir problem olduğunu düşünmüyorum, hatta çok bağırıyor, sinirleniyorsa muhtemelen derdini size anlatamıyor demektir. Bir de çocuğunuzu bir şeyleri yapamadığı için yargılamayın. Siz başkaları tarafından eleştirilmek istemiyorsunuz ama yazınızda çocuğunuzu çok eleştiriyorsunuz. Bence sizde de suç yok. Anladığım kadarıyla ne yapmanız gerektiğini bilmiyorsunuz. Tavsiyem çevrenizdeki profesyonel bir danışmandan destek almanızdır. O zaman işlerin kolaylaştığını göreceksiniz.. Bir de çocuğunuz bir şeyleri anlamadığı için üzülmeyin, aksine sağlıklı olduğu, herhangi bir ağır hastalığı olmadığı için mutlu olun. Çevrenizde çocuk isteyip bulamayan, bulsa bile sağlık problemli çocukları olan yığınla insan olduğunu unutmayın.. İleride o çocuğun bir birey olacağını ve sizin de yaşlanacağınızı unutmayın. En önemli şey sağlıktır, gerisi teferruat emin olun.. Allah kolaylık versin, kendinize iyi bakın..:))

Öğrenemiyorsa öğretmeye çalışanlarda suç var anlayacağı şekil öğretilmeli aptal falan değil bi arkadaşım vardı okuma yazma özel dersle öğrendi ama benden zeki ben 1. Sınıfta öğrendim benim yapamayacağım şeyleri o ne yapar ne eder yapar bir şeyi kafaya koyması yeter bi bilim adamı 7 yaşında okuldan atılmıştı okuyamayacak kadar aptal denmişti ama neler yaptı neler