Benim de çocukluğuma olan özlemim gün geçtikçe içimde büyüyor. Hiç doyamadım sana seninle hep içimde bir yerlerde kim olduğunu bile öğrenemeden ayrıldık. Seninle birbirimizi doğru düzgün tanıyamadık. Ah be çocukluğum düşündüğümde; ben büyüyerek çocukluk etmişim. Affet beni…😌Hani çocuklar birbirlerine, “Beni ne kadar çok seviyorsun” ya da “Anneni mi babanı mı daha çok seviyorsun” diye sorardı ya... Masum sorulardı. “Kocaman, taaa gökyüzü kadar, bu kadar seviyoruz” derdik arkadaşlarımıza. Ya da “İşte bu kadar, taa uzay kadar akıllım” derdik tüm saf benliğimizle.
O günkü sevgimizle evreni, insanlığı çocuk yüreğimize sığdırabiliyorduk. Temiz bir yüreğe her şey sığar öyle değil mi? Bugün kollarımız büyük ama sevginin en ufak bir kırıntısı bile yok yüreğimizde. Yok yaşanmaz bu dünyada çocukluğum. Beni de al götür gittiğin o adı bilinmeyen yere…

Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer