Peş peşe doğan çocuklarda annenin yetersiz kaldığı düşüncesindeyim. Gerek sevgi , ilgi , eğitim gibi bir çok duygu ve sorumluluklar geri planda kalıyor çocuğun aradığı ilgi sevgi ikiye bölünüyor çocuk hırçın , kıskanç ve kavgacı bı hal sergiliyor ki gayet normal kendinden sonra gelen bı kardeşi oluyor ve tüm ilgi odak kardeşi oluyor ve bilinçaltında kardeşimi daha çok seviyorlar düşüncesi yankılanarak kardeşini sevmeyen bı birey olarak devam ediyor yaşantısına.
Sadece çocuğun değil annenin de gücü takati yeterli gelmiyor. Yorgun bitkin düşüp çocuklarla ilgilenemeyen bir anne rol model ortağa çıkıyor. Annenin yorgunluğu evin işini , yemeğini de etkiliyor sonrası zaten çorap söküğü gibi geliyor sorumluluklar aksıyor , eşle sorunlar kapıya dayanıyor , boşanmalara kadar giden bı yolculuk seyrediyor çoğunda , bence bir en az bı 6 yaş olmalı kardeşler arasında bocalamamak ve gereken eğitimini terbiyesine dört dörtlük verebilmek için..
Ya böyle hiç arada yaş farkı olmayacak ikiz gibi büyük gidecek öyle çok iyi oluyor ya da arada bayağı bir yaş farkı olması lazım bir taraf diğerinin annesi ya da babası gibi olmalı ki hiçbir sorun olmasın mesela benim kardeşimle aramda yedi yaş fark var ben hala alışamadım mesela kardeşime doğduğu günden beri kdkxkc
Ben ikisinin bir arada büyümesi taraftarıyım. İlk 2 çocuk arasında 2-3 yaş idealdir. Daha sonra 3-4 düşünülürse ilk ikisinin okula başlamış olması iyi olur. ☺️
3 yaş en fazla. Ve 2 çocuktan fazla yaş olmamalı. En küçük ablam ile aramda 3, ortanca olan ile 8, en büyük olan ile 10 yaş var. Zaten ablalar kardeşlerin annesi oluyor. 6 yaşıma kadar en büyük ablama anne demişim