Bencilim, sizce anne olunca da böyle düşünebilir miyim?

Bencil iseniz, her zaman bir numarayı ve ilk önce almanın yollarını bulmalısınız. Sevinç ve bencillik dolu bir hayatın tadını çıkarmak istiyorsanız, bunu mümkün olan en kısa sürede değiştirmeniz gerekecek. Bir dahaki sefere bir şey yaptığınızda, ister bir büfe için sırada beklemek ister otobüse binmek olsun, durun ve yemek, koltuk veya konfor olsun, önce onu almaları için başkalarına verin. Her zaman sadece kendiniz için düşünmeyin ve her şey önce gelmelidir; Unutmayın, herkes sizin kadar özeldir ve herkes sizin istediğinizi hak eder. Bu hafta en az üç durumda kendinizi en son duruma koymaya çalışın. Nasıl yararlanabileceğinizi sürekli olarak çalışmak zorunda olmadığınızda ne kadar rahat hissettiğinizi görün.
Elbette, dengeye bir kez ulaşıldığında, kendinizi her zaman sonlandırmamalısınız, aksi takdirde başkalarının bundan yararlandığı bir duruma düşebilirsiniz. Ancak yine de kendinizi ilk sıraya koymaya alışkınsanız, bu iyi bir uygulamadır.
Kendinizi bir kez bile son veremezseniz, muhtemelen bilmediğiniz bir problemle karşılaşırsınız. Başkasının durumunda yaşadığın zaman hayatını sonsuza dek değiştirebilir. Elbette bunu pratikte yapamayacaksınız, ancak çevrenizdeki insanlar hakkında düşünmeye çalışabilir ve belirli durumlarda nasıl hissettiklerini görselleştirebilirsiniz. Harekete geçmeden önce, annenizin, arkadaşlarınızın, patronunuzun veya sokakta rastgele tanıştığınız herhangi birinin nasıl olduğunu düşünün ve hayatın göründüğü kadar basit olmadığını fark edebilirsiniz. Ne kadar çok empati geliştirir ve insanların neler yaşadığını düşünürseniz, bencilliğinizi o kadar çabuk kaybedersiniz. Örneğin, yanlış yemeği getirdiği için garsonu azarlamadan önce, nasıl hissettiğini düşünün. Belki on saat boyunca ayakta durmaktan yorulmuştu, servis edilecek o kadar çok masayla kararmıştı ki ya da bir şey yüzünden üzgündü; İstediğini elde etmek için onu korkutmak zorunda mısın?

Şefkat, korkman gereken bir duygu değil. Seni aşırı naif, duygusal da yapmaz. İnsanlara sevgi, merhamet göstermekten korkma. Senden bir şey eksilmez. Hatta mutluluk verir. Anne içgüdüsüyle çocuğuna her şeyini vermek isteyeceksin zaten. Hem bence bu soruyu sorman bile bu konuda rahatsız olduğunu, memnun olamadığını gösteriyor. Bu güzel bir şey. Çünkü insana en çok şefkat, merhamet yakışıyor.