Çocuklara süslü büyük cümleler kurulmamalı bence. Anlayamadiklarini kavrayabilmeleri için yardımcı olmak yeterli. Zaten öğrenme heyecanı , onlara gerekli olan cesareti vericektir. Sadece rehber olmak yeterli. Prensesim, aslanın sen başarısın yaparsın ben sana güveniyorum inanıyorum gibi cümleler çocuklarda kaygiya sebep olur. Basaramdiklarinda annnelerinin ya da babalarının güvenini, inancını kırdıkları hissine kapilirlar. Onun yerine her halukarda anne babalarının yanında olacağını bilmelerinin rahatlığını hiç bir şey veremez çocuklara. Aşırı güzellik barındıran kelimeler de iyi hissettirmez. Kendilerini hep zirvede hissetmelerine sebep olur ve gün gelip orada olmadıklarını anladiklarinda fena cakilirlar yere. Prenses olarak çocukluğunu geçiren biri ona ne kadar çirkin olduğunu söylediğinde yıkılır. Demem o ki ; sadece çocuklarımızın yanında rehber olarak , bi sebebe dayandirilmamis sevgimizi sunarak, ve takildiklari yerde , bizden yardim istediklerinde hemen yanlarında bizi bulacaklarini bilmek zaten onlara yeterince cesaret verecektir.
Çocuğunuza özgüven kazandırmak, geleceğine yapacağınız en büyük yatırımlardan birisi. Yapamazsın, başaramazsın demek yerine yapabilirsin, sana inanıyorum, bu sefer olmasa bile denemelisin, sen yaparsın gibi söylemlerle, çocuğu teşfik ederek cesaretlendirmek özgüven kazandırır.
olumsuz davranışlar, yönlendirmeler çocukları çok etkiler. onları hayata alıştırmak ve zorlukların üstesinden gelebilecek şekilde motive etmek gerekir. yoksa pısırık korkak bir çocuk olmakla birlikte büyüyünce de öyle devam eder.