Anne-babanıza rağmen "annesiz-babasız" büyüdünüz mü?


Yoksa siz o şansızlığa sahip insanlardan değil miydiniz? Varken olmaması sizce daha mı iyi?

15 yaşındaki kız evladı babası için aşağıdaki şiiri yazmış.

Okurken gözlerim doldu.
Sizlerle paylaşmak için izin istedim.
“Kim olduğum lütfen aramızda kalsın,” dedi.

***
Ben babasız büyüdüm bilir misiniz
Evdeki bir adamdı babam
Ödümü koparan
Saçımı okşamadı hiç mesela
Kızgın olduğu zamanlar dışında
Kızım da demedi bana
Bütün küçük kızlar babasına aşık oldu
Ben halamın oğluna
Babama en çok o benzerdi ya

Babacığım demedim hiç
Nazlanamadım
Benim babam diye gururlana gururlana
Hiç bir hikaye anlatmadım yaşıtlarıma
Anlatılacak güzellikler
Yaşatmadı bana
Yaşatması da gerekmezdi ki
Karnımı doyuruyordu ya
Yetmez mi

Ben babasız büyüdüm bilir misiniz
Babama rağmen
Babam yüzünden büyüdüm
Ama yüreğimdeki boşluğu
Hiç dolduramadım

***
Evdeki babaya hasret büyümek ne acı!
Umarım sizin çocuklarınız, “Babam var, ama yok!” demez.


Doğan CÜCELOĞLU
Anne-babanıza rağmen annesiz-babasız büyüdünüz mü?
Anne-babanıza rağmen "annesiz-babasız" büyüdünüz mü?
Cevapla