Ebeveynler tarafından ilgisiz büyüyen çocuklar, ileri yaşantılarında nasıl bir birey haline gelirler?

Özellikle ergenlik çağında süregelen, geçmişin yarattığı izler ve zihinden atılamayan travmaların patlak noktası bu dönem.
Büyük çoğunluğu, tek başına ayakta durmaya çalışan bir birey haline geliyor. Daha zor yıpranan, biraz umursamaz, biraz da agresif bir bünyeye sahip oluyor.
O dönemde üstesinden gelinmezse bireysel olarak bu olgular, ileriye yönelik zihinsel rahatlık, inanç ve görüş yönünden de farklılığı benimseme görülüyor.
İşimde de denk geldiğim pek çok genç kesimin ortak sıkıntısı bu; bazıları aşırı rahat, bazıları da ileri düzey psikolojik rahatsızlığa sahip.

Böyle büyüyen çocukların bir kısmı agresif olur ona buna laf söyleyecek patlayacak yer ararlar kimisi de içine kapanır dış dünyadan kendini soyutlar. Böyle çocuklar ne yazık ki ülkede ve dünyada çok var, umarım sevgi gördükleri mutlu oldukları ortama kavuşurlar.