Kendi çocukluğumu hatırlıyorum da, daha geçen yıl gibi. Geçen yıl gibi diyorum çünkü üniversiteye kadar çocuklar gibi tavşanlı kazaklar, kedili köpekli kıyafetler giyiyordum. Yani ben üniversitede büyüdüm diyebilirim. Pandemiye kadar sitedeki çocuklarla saklambaç oynayıp ip atlıyordum. (O yüzden çocuklar bana bayılıyor ayıptır söylemesi.)
Ama şimdiki okul öncesi öğrencilerime bakıyorum, anne babalarından hiç bir farkları yok. Tam büyümüş de küçülmüşler. Ne oyun oynamayı biliyorlar ne oyun kurmayı becerebiliyorlar.
Hayal güçleri bir yetişkininki kadar zayıf. Yapmayın bunu çocuklarınıza. Yazık. Onların da çocukluklarını yaşamaya hakları var.
Şimdiki çocuklar çok çabuk mu büyüyor yoksa çok çabuk mu büyütülüyorlar?
Şimdiki çocuklar çocukluklarını yasaysmadan büyüyorlar, hepsinin elinde telefon, asosyal olarak yeyisiyorlar, ne kadar acı, biz akşamlar s kadar sokaktan eve gelmedik, ya şu içmek ya da yemek yemek için, acıkınca, ekmek arası, zeytin, peynir alır koşarak oyun oynamaya giderdim, dimdikiler öylemi, çocuklar sokaktaki çocukları bile tanimiyo, evet büyüyorlar ama çocuk olarak değil, sanki hapis hayatı yaşayarak, insanlardan ürkerek,, belki bilgili oda bilgisayar, tablet, ya da telefon sayesinde, ama çocukluklarını kaybediyorlar,
Büyütülüyorlar gibi 3.5 yaşında yeğenim neredeyse ruj sürmeden dışarı çıkmayacak çok yanlış bir davranış ya da biz geri kaldık bilemedim. Annesi bot giysin bot giyecem diye tutturuyor. Anneyi erken örnek alıyor sanırım şimdiki kız çocukları.
Her gelen nesil bir öncekine oranla daha fazla itemle yetişiyor. Sende senden öncekilere göre daha donanımlı başladın. Senden sonra gelende senden daha donanımlı olucak. Süreç böyle işliyor.
Tamam. Sonuç olarak bilim ve teknoloji sürekli gelişiyor. Görüşlerin entegrasyonu artıyor. Sen bunun bir dönemine denk geldin ve elinde olan araçların kapasitesine göre geliştin. Senden sonra ki neslin erişebileceği araç ve bilginin kapasitesi daha fazla ve etkindi. Onlarda bundan yararlandılar. Onlardan sonra ki nesilde şimdikilere göre daha fazlaya sahip olacak ve sahip olduklarıyla doğru orantılı biçimde gelişecekler. Evrim gibi düşün.
Çok çabuk büyüyorlar. Ben 15 yaşına kadar sokaklarda büyüdüm içeri girmezdim akşama kadar oyun oynardım, meybuz yerdim, her yerimi düşer yaralardım vücudum yara doluydu şimdi 13 yaşında çocukların ellerinde son model telefonlar, gözleri hep herşeyin daha iyisinde, sevgilileri bile var. Çağ ilerledikçe çocuklar da çocuk olmayıp büyüyüp küçülüyorlar resmen.
Yeni nesil anne babalar etkinlik delisi olmuş evet onlarda cocuklara kesinlikle birseyler katıyor ama bana gore hayal dunyalarini da bir o kadar bastırıyor oyun kurmayan bir nesil var ve yetişiyor aynı zamanda ben 15 yasina kadar sokakta oyun oynayarak buyudum simdiki cocuklar sistem geregi cabuk buyumek zorunda bırakılıyor. Ya da anne baba biraz daha kafa dinlesin diye o sistemin içine itiliyor
Çocuklarımız yok bizim. Hayallerimizi gerçekleştirecek, yapamadıklarımızı yapacak, giyemediklerimizi giyecek kuklalarımız var. Hiç bir sürecini olması gibi yaşayamamış olan çocukların oluşturduğu dünyadayız.
Sorma yahu, bir ana kız gördüm üdü, kız beş yaşların da, tıpa tıp aynı kıyafet, hadi onu geçtim, aynı aşırı makyaj. İnsan çocuğuna nasıl kıyar anlamam, anlayamam!!!
Çabuk büyüyoruz.. İçimizde kopan fırtınalar, bu yaşta aldığımız sorumluluklar, bazı insanların çektirdiği muameleler.. Hepsi bizi kocaman birer insan yapıyor aslında.