İnanılmaz sinirli aksi ve huysuz bir çocuk oldu. Saatlerce ağlıyor ve kendine zarar veriyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ve elim ayağıma dolandı. Bu hâli beni çok korkutuyor ne yapmam gerek lütfen akıl verin. Yemekte yemiyor, su bile içmiyor. aksi ve huysuz bir çocuk
1 buçuk yaşındaki çocuğum öfke krizi geçiriyor, ne yapmalıyım?
bebeğiniz büyüyor ve çocukluk dönemine geçerken bazı bilgiler kazanmaya çalışıyor. ' yaş sendromu ve 3 yaş sendromu gibi dönemler hem çocuk hem de ebeveynler için zorlayıcı olabiliyor. Artık çocukluğa attığı adımlarda bir şeyler öğrenmek için bazı öfke nöbetleri geçirebiliyor.
2 yaş sendromunda yaşanılan en büyük olay öfke nöbetleridir. Bu süreçte yaşanılan krizleri üstünüze alınmamalısınız. Durumu nasıl çözebilirim diye düşünmeniz yeterli olacaktır.
Peki neden böyle krizler oluyor?
kendilerini ifade etmeye çalışıyor olabilir
artık ben de varım ve benim dediğim olsun istiyor olabilir.
Sınırlarını öğrenmeye çalışıyor olabilir. Ben ne kadar bir şey için tutturursam bana yapmama izin verecekler diyerek kuralları öğrenmeye çalışıyor olabilir.
Evde, annede veya babada gerginlik olabilir. Evdeki ortamdan etkileniyor olabilir.
çocuklar yaşadıkları kötü olayları veya korkularını ifade edemezler. Ben sana bu yüzden kızdım veya üzüldüm diyemedikleri için alakasız bir zamanda ağlama krizlerine girebilirler. Mesela kreşte kötü bir olay yaşamıştır. eve geldiğinde kurabiye ister. Siz de verdiğiniz kurabiye kırıktır ve bu kurabiye niye kırık diye ağlamaya başlar. Bu olayı Aletha J. Solter kırık kurabiye sendromu şeklinde açıklar.
Bu süreç hemen hemen her çocukta yaşanıyor. Onu anlamalı ve kriz anlarını siz yönetmelisiniz. Konuşmasına, bağırmasına izin vermelisiniz. Sevgiyle ve şefkatle yaklaştığınız sürece ileride kendini ifade eden bir çocuğunuz olma olasılığı yüksektir. Bu durumlar büyümenin bir parçasıdır. Bir şeye hayır diyorsanız o hayırdır. Geri dönüş yapmamalısınız. Fakat bu süreçte bağırmak ve ona ceza da vermemelisiniz. Sevgiyle ve şefkatle kendi kurallarınızı bebeğinize öğretebilirsiniz. Bu konuyla ilgili ne yapacağınızı hala daha bilemiyorsanız Aletha solter- çocugunuza kulak verin adlı kitabı okuyun.
Merhaba, Çocuğun yavaş yavaş bağımsızlığını kazanma ve çevresini keşfetme isteğinden dolayı öfkelenmesi sık yaşanan durumlardan biridir.
Öncelikle bir çocuk neden öfkelendiğine odaklanmak gerekir. Öfke nöbetleri genellikle çocuk aç, yorgun olduğunda ga da rahatsız ve keyifsiz olduğunda ortaya çıkan bir durumdur. Ayrıca çocuğun isteklerinin reddedilmesi gibi durumlarda çocuk öfkelenebilir. Böyle durumda anne ve babalar çocuklarına öfkeyke karşılık vermemeli sakin kalmayı başarabilmelidir.
Öfkeli bir çocuğa kesinlikle sözel ya da fiziksel şiddet uygulanmamalı. Anlayış gösterilmelidir. Sakinleşmesini sağlayarak dikkatini başka yönlere çekmek gerekir.
Gebelik öncesi bekarlık ve evlilik dönemleri, gebelik proje dönemi ve hamilelik sürecini gözden geçirmelisiniz. Özellikle hamileliğin 1 ile 2 ayı arasını. Kaç yaşında başladıysa o aylarla alakalı olması büyük olasılık. Çocuk 7 yaşına kadar bilinçaltı kayıt yapar. 7 yaşından sonra o aralıkta kaydettiklerini sergiler. Peki 7 yaş öncesi? İşte o aralıkta ise büyük oranda anneden olmak üzere ebeveynlerin duygu ve hisleriyle, travmalarıyla yaşar. 1 buçuk yaşındaki çocuğunuzun öfkesi çok büyük ihtimal sizin hamilelik ve doğum travmalarınızdan kaynaklanıyor. Hamileyken eşinize duyduğunuz öfke, eşinizin ailesine olan öfkeniz, kendi ailenize duyduğunuz öfke ya da arkadaş, akraba... Bunlardan biri ya da birkaçı sebep olabilir. Sadece öfke olmayabilir. Yaşadığınız korkular, üzüntüler de bu öfkeye sebep olabilir. Hamilelik öncesi ve hamilelik sürecinde anne olmaktan korktuysanız, annelik sorumluluğundan endişelendiyseniz, hamileyken ya da doğum anında bebeğinizi kaybetmekten korktuysanız bunlar o öfkeye sebep olmuş olabilir. Şöyle bir sakin kafayla oturun ve hamilelik öncesini, hamilelik dönemini ve doğum anını gözden geçirin. E peki hatırladınız, sebepleri buldunuz, sonra ne yapacaksınız? Sonra ise olaylara, travmalara göre çözüm yolları üretilir. Zor değil çözümler fakat çaba isteyen uzun yolları var. Eğer bi denemek isterseniz çözüm yollarını bana danışabilirsiniz. Hem kendim yardımcı olurum hem de yardımcı olabilecek insanlara yönlendirebilirim.
Altında yatan sebebi önemli birşeylere bu şekilde tepki veriyor olabilir. Evde kavgalı bir ortam varsa kınadığı birileri de olabilir. Kendinin sevilmediğini düşünüyor olabilir izlediği çizgi filimlerden etkilenmiş olabilir. Birseyden korkmuş olabilir. Uykusu nasıl gecede ağlıyor mu? Çok uzun sürmüyorsa ağlamaları bir süre bırakın kendi haline siz üzerine düşunce alışkanlık hâline getirebilir her istediğini yaptırır. Ama uzun sürüyorsa dokun çocuğunuza sarılın o şekilde sakinleştirmeye çalışın. Yine bir faydası olmazsa pedagog yardımı alin
0
2 Yorumla
Soran
+1 yıl
Gece uykularımızda bir problem yok sadece çok nadir gece kalkıp ağlıyor. Fakat gün içerisinde inanılmaz sinirli bir davranışlar sergiliyor. Ilgimizi esirgemiyoruz asla bu hali bizi paniğe sokuyor. Devam ederse bir uzmana danışmayı deneyeceğiz. Teşekkürler
Siz panik yapmayın sakin kalmaya çalışin siz sakın olursanız oda sizi örnek alıcaktır. 2 yaş sendromu olabilir. Ama sizin sakın kalmanız lazim o çok etkili çocuk için
Merhaba 😊 bende öfke krizleri geçiren bir çocuktum küçükken sana önerim ona yastık yumruklamayı öğret ve öfkesini yastıkları yumruklayarak atsın sonra sakinleştirici bir aktivite veya klasik müzik dinleterek rahat bir uyku çektirtebilirsin ona birazcık sıcak sütünde yardımıyla 😊 ben böyle sakinleşirdim..
bende bebekken huysuz muşum annemler ben ağlayınca susturamazmış :D en son komşu konyak önermiş çok ağlayıp susmadığım zaman konyak içirip kafa yapınca uyuya kalıyormuşum :D
çocuğun şekerine baktır. Eğer şeker yoksa kulağının köküne şaplağı bir tane yapıştır. At bir odaya. Bir saat yalnız kalsın ağlasın zırlasın sonra kendine gelir.
Öncelikle sakin olun. Onun nelerden hoşlandığını öğrenin ve onun hoşuna gidicek şekilde onunla oynayın. Belkide size veya başka bişeye sinirlenmiş olabilir
Bir pedagog eşliğinde durumu rahatlıkla çözebileceğinizi düşünüyorum. Henüz çocuğunuz küçük ve bu durum daha fazla ilerlemeden, karakteristik bir özellik olarak çocuğunuza yerleşmeden bir an önce bir uzmanla görüşmelisiniz.
durumu ciddi olabilir örneğin bir rahatsızlığı bunu söyleyebilecek yaşta değil zaten nefesi kesilene kadar ağlıyorsa iyi bir hastaneye gösterin veya doktor yakınınız varsa yardım alın
Bende küçükken sinirden kafamı duvarlara vurur kafamda mor boynuzsuz asla gezmezmisim stresiniz siniriniz onuda etkilemiştir hamileliğiniz de dahil kendi haline bırakın bence sinirlenebilir her istediğini yapmamak gerek
bebeğiniz büyüyor ve çocukluk dönemine geçerken bazı bilgiler kazanmaya çalışıyor. ' yaş sendromu ve 3 yaş sendromu gibi dönemler hem çocuk hem de ebeveynler için zorlayıcı olabiliyor. Artık çocukluğa attığı adımlarda bir şeyler öğrenmek için bazı öfke nöbetleri geçirebiliyor.
2 yaş sendromunda yaşanılan en büyük olay öfke nöbetleridir. Bu süreçte yaşanılan krizleri üstünüze alınmamalısınız. Durumu nasıl çözebilirim diye düşünmeniz yeterli olacaktır.
Peki neden böyle krizler oluyor?
çocuklar yaşadıkları kötü olayları veya korkularını ifade edemezler. Ben sana bu yüzden kızdım veya üzüldüm diyemedikleri için alakasız bir zamanda ağlama krizlerine girebilirler. Mesela kreşte kötü bir olay yaşamıştır. eve geldiğinde kurabiye ister. Siz de verdiğiniz kurabiye kırıktır ve bu kurabiye niye kırık diye ağlamaya başlar. Bu olayı Aletha J. Solter kırık kurabiye sendromu şeklinde açıklar.
Bu süreç hemen hemen her çocukta yaşanıyor. Onu anlamalı ve kriz anlarını siz yönetmelisiniz. Konuşmasına, bağırmasına izin vermelisiniz. Sevgiyle ve şefkatle yaklaştığınız sürece ileride kendini ifade eden bir çocuğunuz olma olasılığı yüksektir. Bu durumlar büyümenin bir parçasıdır. Bir şeye hayır diyorsanız o hayırdır. Geri dönüş yapmamalısınız. Fakat bu süreçte bağırmak ve ona ceza da vermemelisiniz. Sevgiyle ve şefkatle kendi kurallarınızı bebeğinize öğretebilirsiniz. Bu konuyla ilgili ne yapacağınızı hala daha bilemiyorsanız Aletha solter- çocugunuza kulak verin adlı kitabı okuyun.