Çocuğum var ve ona karışmıyorum. Doğruları öğretmeye çalışıyor, onu doğru yöne yönlendirmeye çalışıyorum. Bunu da soylemlerle değil eylemlerle yapıyorum. Unutmamalı ki çocuk söyleneni değil, yapılanı yapar. Bir nevi sizi kopyalar. Kendin sinkafli konuşup çocuğa konuşma dersen bu çocuğun kafasını karıştırmaktan başka işe yaramaz. Kendin sinkafli konusmazsan zaten çocuğa söylemene bile gerek kalmaz, çünkü çocuk öyle konuşmaz.
Önemli olan soylemler değil, eylemlerdir. Türk halkının bir türlü çözemedigi denklem aslında budur. Sonra da çocuk beni dinlemiyor olur.
Anne ve babaların çocuklarının her şeyine fazla müdahaleci yaklaşımda bulunmasının karşısında olan biri olarak bu soruya hiçbir şeyine karışmam tabii ki diye cevap vermek istesem de bunun pek gerçekçi olmadıgını biliyorum.
Ebeveynler olarak çocuklarımızı koruma içgüdümüz var, ister istemez hayatlarına müdahil olmaktayız. Bir çocuğum olsaydı eğer ben de kesinlikle arkadaş çevresiyle yakından ilgilenirdim. Çocuğa sert bir tutum sergilemek yerine arkadaşlık etmesini istemediğiniz biri varsa eğer bunu ona sebepleriyle açıklamak gerektiğini düşünüyorum. Onun dışında teknoloji kullanımını kesinlikle kısıtlardım. İnternet ortamında hangi mecralarda, ne kadar süre harcadığı, kimlerle iletişim kurduğu ile ilgilenirdim. Ebeveynlerin çocuklarını teknolojiyle yalnız bırakmasını doğru bulmuyorum.
Çocukların her şeyine karışmadan, onları bunaltmadan, sıkmadan kontrol altına alabiliriz. Yeter ki onların iyiliği için bunları yaptığımızı onlara fark ettirelim.
Karışma değil de Annem öğrenmeden inşallah hallederim diyeceğine. Anneme söyleyim o benim arkamda olur doğru yolu gösterir demesi için her zaman uğraşacağım arkamdan iş yapmaması için her zaman korkutmdan güzelce gidip derdini sıkıntısını bana söylemesi için çabalarim.
şu an küçükler herseylerine uyuzluguna karışıyorum, kizdirinca onları hoşuma gidiyor 😁😂 Gelelim büyük olana , instagrqm vs vs vb komple telefonu herşeyi takipteyim, karışmıyor bilmiyor gibi görünüyorum fakat haberi yok , sürekli gözüm üzerinde... Arkadaş gibi konuşuyorum onunla , bazı durumları görünce falan hatta hayret ediyor nasıl biliyorsun bu kadar vs diye 😂😂 Ama bu iyi bisey , güzel ilerliyoruz farkındayım... Güvenmediğimden değil, koruma iç güdüsü diyelim...
Karışmak değil de ilgilenmek diyelim ben en çok eğitimiyle ilgilenir onun ilgi alanlarını keşfetmesini ve donanımlı bir birey olarak yetişmesini sağlardim ayrıca arkadaş çevresine müdahale etmezdim sonuçta yanlis yapa yapa doğruyu bulacak
Pişman olacağını düşündüğüm onda yara bırakıcak olaylardan uzak durması için karışırım bir anne olarak. Onun dışında hayatında karışıp müdahale etme gibi bir söz konusu asla olmaz çünkü kendi hayatını kendi yaşayarak keşfedicek.
Birşeye karisacagimi sanmıyorum seçenekler sunar iyisiyle kötüsüyle sonuçlarını anlatir ve tercih yapmasını isterim. Ve bu tercihlere katlanması gerektiğini de özellikle söylerim.