Çocuğun anne ve babası ile birlikte uyuması doğru mudur?

Merhaba,

Bu sorunun net ve doğru bir cevabı olduğunu düşünmüyorum. Çünkü bu tarz kararlar, ailenin yaşam şekli, ebeveynlerin çalışıp çalışmadığı, destek alıp almadığı, çocuğun mizacı gibi pek çok etkenle çok değişebilir şeyler.

Ben bunun gibi durumlarda, bazı kitabi/akademik bilgileri edinmekle beraber, hem ebeveyn olarak kendi ihtiyaçlarımızı, hem çocuğumuzun sinyallerini ve ihtiyaçlarını görmek ve buna göre bir karar vermek gerektiğini düşünüyorum.

Çocuklar özellikle 0-2 yaş aralığında, ebeveyn ile güvenli bir bağlanma yaşamaya ihtiyaç duyarlar. 2 yaş sonrasında yavaş yavaş ayrışma başlar. Bu tabii ki her çocuk için farklı seyredebilir. Ama net olan şey; sağlıklı bir ayrışma için, sağlıklı bir bağlanma ile olur. Son yıllarda yaşadığımız hızlı, ağır sorumluluklar içeren, yorucu hayatlar, biz ebeveynleri çocuğumuzla bağlanma yaşamaktan korkutuyor. Çocuğun bir an önce bağımsızlık kazanması gerektiğini düşünerek aceleci davranıyoruz. Bu konuda çok sevdiğimi bir kitaptan alıntı yapmak istiyorum:

“Günümüzün modern endüstri toplumlarında bizler tavşanla, antilop gibi davranırız: anne ya da bir başkası bebeği doyurmak için kucağına alır ya da onunla oynar, fakat bebek sürekli olarak taşınmaz; bebek zamanının çoğunu ev içindeki oyun parkında ya da beşikte/yatakta geçirir ve bebek geceleri genellikle ebeveynlerden ayrı bir odada kendi başına uyur. Bununla beraber, birkaç bin yıla kadar neredeyse bütün insanlık tarihi boyunca, biz insanlar atasal maymun modelini takip etmişizdir. Modern avcı-toplayıcılara ilişkin araştırmalar, bir bebeğin annesi ya da başka biriyle ama muhakkak gün boyunca teması halinde olduğunu gösteriyor. Anne yürürken bebek taşıma araçlarıyla taşınır. Bu araçların arasında, Kungların kemerli askıları, Yeni Gine’deki file torbalar ve kuzey bölgelerinde beşik kutuları vardır. Özellikle de ılıman iklimlerde yaşayan çoğu avcı-toplayıcılarda bebekle onun bakıcısı arasında sürekli bir ten-tene temas vardır. Tüm avcı-toplayıcı insan gruplarında ve yüksek seviyedeki primatlarda, anneyle bebek genelde aynı yatak ya da şilte üzerinde yan yana uyurlar. 90 adet geleneksel topluluğun kültürlerarası karşılaştırmalı bir örneğinde, anne ile bebeğin ayrı odalarda uyuduğu tek bir örnek yoktur: modern Batılı ebeveynler için işkenceye dönüşen bebekleri ayrı yatağa koyma çabaları, son zamanlarda icat edilen Batılı bir uygulamadır. Amerikalı çocuk doktorları şimdi, zaman zaman bebekler ezilebiliyorlar ya da aşırı sıcağa maruz kalıyorlar diye, bebeklerin ebeveynlerle aynı yatakta uyumasını önermiyorlar. Oysa son birkaç bin yıla kadar olan bütün insanlık tarihi boyunca, bütün bebekler anneleriyle ve hatta daha büyük ölçüde babalarıyla da birlikte bu kazaları yaşamadan aynı yatakta yattılar. Bunun nedeni, belki de avcı-toplayıcıların sert zeminlerde ya da sert şiltelerin üzerinde uyumalarıdır; bir ebeveynin uyurken bebekleri ezecek şekilde fark etmeden dönmesi modern yumuşak yataklar üzerinde daha büyük olasılıktır." (Jared Dıamond / Düne Kadar Dünya)