Bebeğime çok sinirleniyorum, ona zarar vermekten korkuyorum, ne yapabilirim?

Eşim yardım ediyor ama beni anlamaya hiç çalışmıyor em ufak biseyde hep ailesini hakli görüyor demiyor ki o benim karım azcık arkasinda durayım benim bebeģim cok huysuz kolik bebek gazi olmasa bile saatlerce ağlar sebepsiz yere çok zor tüm gün evin işi yemegi anlasılmaya ćok ihtiyacım var

İnşallah benimkinin de aklı başına gelir çok ciddi boşanma yaşadık mahkemeden döndük geri barıştim düzelir diye geçen pazar hadi boşanıyoruz diyr annesigil dolduruyor daha bana hiç el kaldirmamiş adam benim üstüme yürüyor anlatiyorum bak ailen yüzunden bebeģim düşüyordu diye haklisim diyor ertesi gün yine ayni onlarin ağziyla konuşuyor ve ben evliliğimizin çok devam edeceģini duşunmuyorum 1 2 3 seneye kalmaz ayriliriz gibi gözüküyor

İnan o kadar alttan aldim ki daha yeni evlendik annesi kısir diye adımi çikardı calisayim dedim baskasina kaçarsin dedi yine sustum ilk evliligim daha once basimdan Nisan bile gećmedi baban seni bizden once baska birine verdi dedi cahilce sustum bebeğim duşecekti ona bile sustum hamileligimde 9 ay boyunca hizmetci gibi iş yaptirdilar yine sustum bunlari görmuyor hala haksiz mişim geri gelip barismazdim da yarin birgun ölüp gidecekler diye geldim inşallah Allah beni huzursuz edenlerden çıkarsın ve ben onlar yuzunden bu haldeyim ya benim bebeģim masum ona zarar vermeye ne hakkim var ki ama sinir gelince gözüm dönüyor

Benim tek kaybettiğim nokta kaynnam bana birsey diyor cok sinirleniyorum bagiriyorum hakli olsam bile haksiz duruma dusuyorum esimin gozunde ama kaynnam basini sarip stresten hasta oldum numarasi yapiyor ya eşime büyü yaptilar diye de düşünmeye başladım gözü kör olmuş göremiyor dogruyu yanlısı

Yasadıklarimi anlatsam oturup aģlardin emin ol

Cevredi insanlari susturmak için hamile kaldim inan hamile olursam susarlar dedim daha cok laf ettiler zehir ettiler hamileligimi bebegimi sevmeyi deneyeyim dedim doğum yaptim ilk 1 ay çok güzeldi daha sonra kavgalar artmaya basladi ayri yasamaya basladik 4 ay kadar bu arada kafayi yemek üzereydim babam benim ustume geliyordu aldin bebegini geldin diye sustum babamdir dedim bu arada babasi 1 gun olsun gormeye gelmedi sanki kendi cocugu degilmis gibi davrandilar kizima çok yoruldum bunaldim beni anlayan kimse yok geri barıştık esim olacak adam daha geçen pazar yine boşanmaya kalkti psikolojik olarak çok çöküş yaşıyorum bebeğimin hiç suçu yok kendime engel olamıyorum