Ben bir babayım. İki tane kızım var. (3 yaş ve 9 aylık) Kızlarıma ben bakıyorum. Yani gündüzleri evde (başka birinden yardım almadan) onlarla ilgileniyorum. Ama ne yazık ki daha çok küçük oldukları için şu ana kadar geçirdiğimiz vakitleri hatırlamayacaklar. Kendi küçüklüğümü düşündüğümde babamla yaşadığım çok büyük bir hatıram yok. Aksine benim annemle birlikte hatırladığım bir sürü güzel anım var.
İşte bu yüzden merak ettim. İnsanların babaları ile ilgili hatırları nasıl?
Babanla birlikte geçirdiğin zamanları düşününce aklında kalan güzel anı var mı? Varsa en güzeli neydi?
Ben bir babayım iki oğlum var 7 ve 4 yaşında bazı nedenler den dolayı ayrıldım ve onlardan uzaktayım her an onları düşünüyorum benimle vakit geçirseler nasıl olırdu neler yapardım diye sonra kendi babam aklıma geliyor çocukluğum geliyor babam çok çalışmak zorunda kaldığı için onu göremiyorduk bile bir gün nasıl canıma tak ettiyse akşamdan babamın kol saatini sakladım sabah işe gitmesin diye ben böyle duygular içindeyken acaba benim çocuklarım nasıl yaşıyor sabah nasıl uyanıyor akşam nasıl uyuyor oyun oynarken onlarla oynadığım zamanlar akıllarına geliyormu geliyorsa ne düşünüyorlar hangi duygular içindeler hem çok merak ediyorum hem kendi kendimi yiyorum ve hergün uyanır uyanmaz ne olur bugün bir mucize olsunda hayatım düzene girsin ve çocuklarımı yanıma alıp butün hasretimi dindireyim diyorum. Ama nedense bazı şeyler hiç yolunda gitmiyor tükendiğimi hissediyorum ve o anda olmaz şimdi duramam çocuklarım için ayakta kalmalıyım deyip kendimi sıfırlıyorum çok alakasız oldu bu yazdıklarım ama çocuklarımı bir yıldan uzun süredir görmedim ve onları çok özledim
alakasız olmadı içini dökmüşsün teşekkür ederim yazdığın için. kendi babamızla eksik kalan bazı duygularımızı kendi çocuklarımıza yaşatmamak istemememiz çok doğal bence. çocuklarını umarım en kısa sürede görür ve hasretini giderirsin. Çünkü çocukların dünyası çok naif ve temiz. Onların akıllarında güzel anılarla kalabilmek bence bir baba için çok değerli. eğer görme şansın varsa zamanı kaçırma hiç düşünmeden çocuklarınla zaman geçir derim...
babam ya, nereden başlasam bilmiyorum. ilkokula ilk baslarken ve ondan ayrılırken deli gibi aglayıp agresiflesmemi net hatırlıyorum. cocuklugumda boyuna yetişme çabalarımı, ergenlikte ders calısma prensibini anlatısını,... her gün ama hemen hemen her gün kravatını ben seçerdim babamın. Müdür oldugu için mutlaka zevkime göre uyumlu seyler secerdim. ellerini kullanarak bana ogut verisini, bazen kızışını; Özellikle aglıyorsam delice kızardı bana... sonra büyüdüm liseyi bitirken onu onurlandıracak bir ödüle sahip oldum, yılmadan araba alması icin baskı yaptım. üniversitede iyi bir bölümü kazandım. Verdigi emekleri karsılıksız bırakmadım. sonra iş hayatına atıldm ve babamdan cok sey ogrendım. onun her nasihatı bana bıraktıgı en büyük mirastı. ama amansız bir hastalık işte bizi ayırdı, geride ne bıraktı tahmın edersiniz...
birlikte zaman geçirme şansı yakalamışsın. bu çok güzel çünkü buraya bırakılan bazı yorumları okuyunca üzülüyorum. hiç ilişkisi olmayan ya da çok kötü anıları olanlar da var. vefatı için üzüldüm ama sana güzel anılar bıraktığı için de kendi adıma babana teşekkür ederim...
Okula başladığım yıl annem de çalışmaya başlamıştı ve babamın çalışma saatleri biraz daha esnek olduğu için okula babam hazırlıyordu beni. Sabahları saçımı tarayıp toplardı ve sık sık "büyüdüğünde babam saçımı tarardı diye hatırlarsın" derdi 😊 belki kendiliğimden bu ayrıntı aklımda kalmayacaktı ama babam söylediği için aklımda.
Daha küçükken her akşam babamın kapıyı açma sesiyle koşardim ve kapıda ellerimden tutup yukarı zıplatırdı. (Senkronize bir hareket çekme ve zıplama)
Annemide severim ama babamın yeri benim için çok ayrı. Bazen bakışarak bile anlaşıyoruz. Çocukluk hatıralarımın çoğu da ona ait. Ama en önemlisini anlatayım: hasta olmuşdum doktora götürmüşdü beni babam (kii ben hastalanınca en çok üzülen o oluyo hep) eve döndüyümüzde yolda ne istiyosun canın bişey istiyor mu diye sordu bende akvaryum istiyorum içinde küçük küçük balıklar olsun bende onlara bakıp mutlu olurum dedim. Annem kim bakıcak onlara falan başladı ama artık geç kalmışdı😂 Elimden tuttu gittik o gün büyük bir akvaryum aldık içinde de renkli balıklar. Tabi balıklara ben küçük olduğum için ( dediyim gibi ben sadece baktım😂😂) annem baktı😀 ama o günü hiç unutmıcam 😊
süper. çok sevindim bu yoruma. umarım benim kızlarımın da hatıralarında olurum. bu arada hatırladım şimdi babamla benim de akvaryum hatıram var. evdeki balıklar doğuracaktı. O zaman çok heyecanlanmıştım. Beraber doğumlarını izlemiş ve akvaryumda ölmesinler diye başka bir bölmeye almıştık... (hatırladım sayende)
Inşallah olursunuz. Bizde baban her akşam eve geldiyinde elinden tutup gel balıklara bakalım diyodum adamda bakıyodu😅 iyiki babalar var diyelim o zaman 😊 hep anneler övgü alıyor. bir kerede babalar alsın 😊 siz Sağ olun sayenizde hatıralarım yenilendi😊😊
Babamla beraber olan tek bir hatıram bile yok, insanlar babalarının ölümlerinde yaşanmışlıkları için ağlarken ben yaşanmamışlar için ağlayacağım. Buradan herkese tüm samimiyetim ile söylüyorum : üredim demek için, sevgilinizi sevdiğinizi ne kadar çok göstermek için doğup büyüyüp ölecek bir canlının hatırasındaki kara kutu olmayın. Çocuklarınızı çok sevin, çok sahip çıkın ve kimseye ezdirmeyin.
Babam la ormana yürüyüşe cıkardık. Babam mahalenin cocuklarini toplardi. Yavru kurtlar sıraya gec dediği zaman hepimiz sıralanırdık. Tamir yapmayı piriz değiştirmeyi... babamdan ögrendim elimden gelmeyen yok. Babam beni dayaktan kurtarırdı😂 Akşamları yatakta kardeşimle bana fıkralar masallar anlatırdı bilmeceler sorardı. Evlenırken babama karşı cok vicdan azabı cektım. Babam türkiyede nerde kimsesiz cocuk var eve getirir bavulda ne varsa verirdi. Babam beni ve cocuklarimi arabadan indirip, siz burda bekleyin dedi. Kenara yığılmış Alkohol almış bir adamı arabaya aldı gitceği yere bıraktı. Babamdan insan ayrımı yapmadan merhamet iylik yapmayi, para pullun mutluluk getirmediğinin öğrendim...
Cok var fuara gitmistik 2 yasinda falandim goril vardi yeni gelmisti hatta ozamanlar elektirik le hareket ettirdiklerinde kacmistim bagirip aglayarak onca kalabalikta pesimden kosup yakalamisti hic unutmam asla ya oyuncaklarimla zorla oynatirdim aglardim mama yapip yicez derdim at yapar sırtina binerdim keske hicc buyumeseydim
Annemden çok babam ilgilendi benimlede. İşi zordu ama bir şekilde vakit bulurdu. Unutamadığım çok şey var ama en güzeli babam evde plak açardı , eskileri çok severdi birlikte o şarkıları söyleyip akşam yemeği hazırlamıştık
Orta okuldayken cok zor bir Fen odevim vardi. Aradik, taradik ansiklopedilerde bulamadik ve o zamanlar bilgiye ulasmak tek tikla olmuyordu malum. Ben evde hungur sakirt, napicam diye aglarken o gitti kapi kapi bu konuyla baglantili olabilecek arkadaslarini gezdi ve odeve kaynak buldu. Tam bir superhero oldugunu bir kez daha gosterdi. Allah basimdan eksik etmesin.❤
Babam Gemiciydi. Afrikaya gitti mi 1 sene gelmezdi ama dönüsleri çok güzel olurdu ordan getirdigi oyuncaklar ve çok güzel hikayeler anlatırdı yaşadıklarını gördükleri
wow 1 sene çok uzun bir süre ayrı kalmak için... ama her ailenin dinamiği yaşamı farklı oluyor. o yüzden kendi durumumuzu hiçbir zaman başkaları ile kıyaslamamak en doğrusu diye düşünüyorum. sana güzel anılar bırakması çok güzelmiş, sevindim
Ne annemle ne de babamla ilgili bir şey hatırlıyorum. Ha bir tek işten geldiğinde babamın omuzlarına çıktığımı ve güldüğümü hatırlıyorum. Hatırlamaz demeyin hatırlayabilir, 3 yaşındaki 🙂
Çok iyi bir babaya benziyorsunuz çok şanslı çocuklarınız. Hatıram değil de babam bana karşı çok saygılıdır. Adım Didem, bana hiç bir zaman hişt kız bile demedi. Her zaman Didem Hanım der.
öncelikle teşekkürler. hatıra yerine saygılı olmasını söylemen ilgimi çekti. neden hatıradan önce bu geldi acaba. Kendi kızlarıma saygılı olurum tahminen ama hanım der miyim bilemedim (yalan yok) :)
Babam iş adamı o yüzden çok fazla birebir zaman geçiremedik. Çok işkolik biriydi. Bebekken beni hep beni ayağında o sallarmış ama ben hatırlamıyorum annem söyledi.
benim kızlarım da çok küçük yaştalar şu anda. Umarım aramız ileride açılmaz ve güzel hatıralar bırakabilirim akıllarında. bu soruyu sorma nedenim de aslında biraz endişe. yani ne yaparsam akıllarında kalırım diğer babalar ne yapmış da çocukların aklında kalmış veya kalamamış onu öğrenebilmek. cevabın için teşekkür ederim
Bence siz dünyanın en iyi babası olabilirsiniz. Benim babam, bu yaşıma geldim, bir kez olsun sevgisini hissettirmedi. Hep arkamdan konuştu, evden kovdu, yeri geldi yemek esirgedi, kafamda bir yarık açtı (hayla dikiş izi duruyor), çalıştığım iş yerlerine gidip maaşımı aldı vs. 😔😔
dünyanın en iyi babası olma gibi bir amacım yok ama çocukların babaları ile iyi vakit geçirmelerini gönülden istiyorum. bunu elimden geldiğince kendi çocuklarıma uygulamaya çalışıyorum. sosyal medya sayesinde de küçük de olsa ilgili babalığın önemini anlatmaya çalışuyorum. belki bir kaç kişi pozitif anlamda etkilenir de çocuklarına güzel anılar bırakır diye umuyorum. sana da küçük bir tavsiye: geçmiş için üzülme veya kızma. Geçmişte olan geçmişte kalıyor. Anı yaşayıp gelecekte de daha iyisini yapabilmeye çalışmak onemli. umarım ileride güzel evlatların olur ve onlarla çok iyi bir baba olur onların hayallerinde güzel yerler edinirsin...
Dolaylı ya da direkt her insan hatalıdır. Hatadan ders çıkarmak birşey katar mı geçmişime bilinmez. Ancak ileri de sahip olacağım çocuklarıma çok şey katar.
Babamla mecbur kalmadıkça diyaloğa girmeyiz bile. Çocukluğumda anım var mıydı hatırlamıyorum fakat olduğunu zannetmiyorum. En son ne zaman sarıldiğımı bile hatırlamıyorum...
Babamla gayet normal anılarım var. Öyle aşırı iyi ya da kötü bir anım henüz yok, olmasın da dilerim. İstisnai olarak ilk aylarımdan bir hatıram var, nasıl bilmiyorum da küçük bir anı hatırlıyorum.
2 yaştan sonrasını hatırlamaları mümkün, kanıtlandı diye bilyiorum. Fakat istisnai durumlar söz konusu oluyor. Bende de böyle bir durum var. Bir gün annemle bebeklik resimlerime bakıyoruz, yürüteci görür görmez yürütecin üstünde mutfağa gittiğim ve babama baktığım anıyı hatırlıyorum. Çok ilginç fakat mümkün.
Tamamen hatırlamasa da yaşadığı duyguları mutlaka benimseyecektir. İleriki yaşlarda sen ne hissettirdiysen aynı hissi sana hissettirebilir. Anıları görüntü gibi düşünmemek gerekiyor.
eşim çalışıyor, kendi verdiğimiz bir kararla ben isteyerek bakmaya başladım. başta yapamam sanmıştım ama yaptıkça kendime güven geldi ve gündüzleri eşim yokken ben zaman geçiriyorum (yalnız derken, başka bir yardımcı olmadan demek istedim)
En İyi Cevaplar