"Ben Meleğim, Bana Layık Ol Anne!" Diyen Bir Bebeğin İç Sesi

Bazı annelerin, anneliği hak etmediğini düşünüyorum. Bilinçsiz ve bencil bir bakış açısıyla, annelikle örtüşmeyen hareketlerde bulunarak, evladını da zan altında bırakan tüm annelere istinaden bir bebeğin dilinden kaleme aldığım bencemle farkındalık yaratmayı başarabilirim, umarım.

Sen beni hiç mi sevmiyorsun söylesene?

Henüz doğmadığım halde, benimle hiç ilgilenmiyorsun ve benden sıkıldığını düşündürüyorsun. Her gün ilgilenirsin diye, heyecanla uyanıyorum ama; yine ilgilenmiyorsun anne. Sahi, sen beni hiç mi sevmiyorsun söylesene?

Anne, sen gerçekten kötü birisi misin?

Daha doğmadan, seninle ilgili bir sürü çirkin söz duyuyorum. Anne söylesene, sen duyduğum gibi biri misin? Sana kötü diyorlar anne, canım yanıyor, göz pınarlarım kanlanıyor, dayanamıyorum. Söylesene anne, sen gerçekten kötü birisi misin?

Sen beni kirli emellerine alet ettin mi?

Adımı kullanarak kendini temize çıkarmaya çalıştığını gördüm anne. Bana nasıl kıyıyorsun? Ben günahsız ve masumken böylesine, sen bizim güzel sevgimize nasıl hile karıştırıyorsun? Söylesene anne, sen beni kirli emellerine alet ettin mi?

Anne beni de mi kıskanacaksın?

Arkadaşlarını yersiz yere kıskandığına şahit oldum. Ah anne, böyle yapman beni çok mahcup ediyor, dayanamıyorum. Sen arkadaşlarını kıskanırsan; ben doğduğımda babam beni öptü diye, beni de kıskanırsın. Anne dünyaya gelmekten çok korkuyorum. Söylesene anne beni de mi kıskanacaksın?

Beni istemediğin için, mahsus mu yapıyorsun?

Anne neden insanlar senden bahsederken hepsinin yüzü düşüyor, eğreti gülüşlerinin sebebi oluyorsun sen, sahi anne neden? Neden bir kişi bile senden bahsederken gözleri parlamıyor, neden sürekli insanları kendinden uzaklaştırıyorsun? Böyle yaparak, beni de kendinden soğutuyorsun bilesin. Söylesene anne beni istemediğin için, mahsus mu yapıyorsun?

Beni neden sevmiyorsun?

Daha biraz önce tekme attım sana ama fark etmedin bile. Varsa yoksa lanet televizyon, bilgisayar ve garip takıntılar. Neden anne, neden beni bir kez olsun sevmiyorsun. Bak kaç aylık oldum tek bir gün bile bana "kızım" demedin, "canım" demedin, neden anne? Beni neden sevmiyorsun?

Hayatını cehenneme çevirir miyim sence?

Çevrendeki herkesin dedikodusunu yapıyorsun. Arkalarından atıp tutuyorsun. Ama fark ettim ki; aslında kızdığın şeyleri kendin de yapıyorsun. Anne, neden bu kadar tutarsızsın? Bana da bir gün seni seviyorum deyip; ertesi gün en yakın arkadaşın Müjgan teyzeye beni hiç sevmediğini, ne kadar huysuz olduğumu, hayatını cehenneme çevirdiğimi mi söyleyeceksin? Söylesene anne hayatını cehenneme çevirir miyim sence?

Söylesene anne, beni öldürecek misin?

Dün babamla kavga ediyordun. "Lanet olsun ki, senin çocuğun var karnımda, ama keşke olmasaydı. Kim bilir, belki de kazayla düşürürüm" dedin. Anne beynimden vuruldum o an! Sen beni öldürecek misin, bana kıyacak mısın? Daha dünyaya bile getirmediğin evladın için, bunu dile getirmen bile çok yaralayıcı. Söylesene anne, beni öldürecek misin?

Beni sevmediğini düşünmek çok acı.

Arkadaşınla telefonda konuşuyordun sabah. Seni bu hayatta tek mutlu edenin kendisi olduğunu, ondan başkasının kalbini titretmediğini söyledin. Anne beni bile sildin geçtin, henüz doğmamış minicik kızını. Annemin benden vazgeçtiğini, beni sevmediğini düşünmek çok acı.

Ben bir meleğim bana layık ol.

Anne bu kulaklarım neler duydu öyle? Babamdan başkasına "aşkım" dediğini duydum. Benim annem ne biçim bir kadın, bunu babacığıma nasıl yaparsın anne? O her akşam gözlerinin içine bakıyor, sen onun yüzüne bile bakmıyorsun ve başkasına gülüyorsun, anne yapma yapma yapma anne.

Anne babam duyacak diye çok endişe ediyorum. Konuşma artık o adamla. Beni çok utandırıyorsun. Dedikodu etme, kimsenin hakkında kötü konuşma. Ben dünyaya senin kötülüklerini öğrenmek için mi geleceğim? Yalvarırım kıyma bana anneciğim, yapma. Ben bir meleğim bana layık ol.

Sen bana nasıl örnek olacaksın, anne?

Anne bugün bir canlıya kıydın ve ben burada ne hale geldim hiç düşünmedin. Elini kana bulayan bir annem var benim. Neden anne neden böyle kötü olmak için, kendinle savaşıyorsun ki? İyi olsan, herkes seni sevse, ne kadar mutlu olurdum. Fakat; kanım dondu anne sen beni dünyaya getirdiğinde bana nasıl anne olacaksın, bana ne öğreteceksin? Hep kötülükle besleniyorsun ve kötülük yaptıkça küllerinden doğuyorsun sen bana nasıl örnek olacaksın anne?

Elveda anneciğim!

Ben dünyaya gelemeyeceğim anneciğim çünkü; karnındayken beni çok hırpaladın, çok incittin, çok üzdün. Minik yüreğim dayanmıyor bu kadar acıya. Seni bir kez olsun göremedim, kokunu içime çekemedim, güzel parmaklarını bir kez olsun tutup da "annem" diye sarılamadım, gözlerine sıcacık bir şekilde bakamadım. Ama inan bana seni çok sevdim. Yaptığın her şeye rağmen; bir an olsun seni sevmekten vazgeçmedim. Gerçek sevgi böyledir. İnsan kötü huylarına rağmen sever, koruyup kollayıp, yanında olmak ister. Görmesem de yüzünü, varlığını kalbimin en derinlerinde hissettim. İyi bir insan olursan yüreğim coşkuyla dolacak seni cennetten izlerken fakat; hatalarını tekrarlamaya devam edersen, beni daha çok üzeceksin. Hoşça kal anneciğim, seni hiç unutmayacağım. Ebedi yolculuğa adım atsam da, kalbimde engin bir huzurla, sana kavuşacağım günü bekleyeceğim.

Doğmayan minik kızından inciler..