Çocuklara Vakit Ayırmalı, Onların Birer Zeka Küpü Olduğunu Anlamalı!

İlla çocuğunuz olması gerekmez çocukları anlamak için. Çocukları çocuk olarak görmekten ziyade onların birer birey olduğunu asla unutmayalım. Şimdi yanınızda hangi çocuk var? İster yeğenin, ister kuzenin, ister kendi çocuğun olsun. 1 saatcik ayırmaya ne dersin? Hadi o zaman başlayalım!

Çocuklarla Sohbet Edelim!

Çocuğunuzu alın karşınıza ve 10 dakikalık bir sohbet serüveni oluşturun. Öncelikle onun kim olduğunu ve hayallerini sorun. Benim çocuğum 3 yaşında ve ben onunla olgun biriymiş gibi sohbet etmeye bayılıyorum hem bu erken konuşmasında çok yararlı. Ona, "Hayallerin ne?" diye sorduğumda; "Araba" diyebiliyor mesela çünkü arabalara ayrı bir hayranlığı var ve buna ulaşamayacağını bildiği için hayal olarak sayabiliyor bu yaşta. Kelime haznelerini de değerlendirebilirsiniz bu sebeple. Çocuğumla konuştukça ona öğretmediğim kelimeleri öğrenebildiğinin farkına varıyorum ve bir daha şaşırıyorum!

Çocuklarla Oyun Bir Başka!

Çocuk deyip geçme bazı oyunlarda asla onları alt edemezsin! Çocuğumla en sevdiğim saklambaçtır. Bazen evde dahi saklamba oynarım çocuğumla hem görme hem de düşünme duyularını çok geliştirir bu oyun. Hergün aynı yere saklanırdım ilk oynadığım yıllar şimdi bunun farkında ve ben nereye saklansam buluyor hatta saklanıyor bile! Bu güzel bir şey. Değişik oyunlardan da oynanabilir mesela top gibi çocuğumla annesiymiş gibi değil, arkadaşıymış gibi maç oynayabiliyorum.

Resim Çizmek Daha Bir Güzel!

Genelde 4 yaş altı çocuklar kalemi ve boyaları net tutamaz çizme kabiliyetleri düşük olduğundan ben çocuğumla el boyası yapıyorum ve çok eğleniyorum. Hem boyalarla tanışmış oluyor hem de değişik resimleri sergilediğinin farkında oluyor. Resim çizerken de çizmekle kalmayıp boyaların renklerini de tanıyorlar hem. 3 yaşındaki bir çocuğun her rengi bilmesi normal bir şey, resim çizdirebiliyorsan!

Ortamlara Çıkaralım İlla Park Olmasın!

Koşu yapmaya çıkardınız mı hiç bir çocuğu? Hem nefes, hem sağlık açısından iyiyken çocuklarımızı mahrum bırakmak olmaz. Çocuğumla tatil günlerimin sabahında muhakkak ki koşuya çıkarım o kadar alıştı ki uyanmadığım zamanlar eşofmanını hazırlar, beni uyandırır ve "Anne bu giydiy, disayı gindek" der. Beni bir kez daha şaşırtır ve onu ısırır ısırır yerim. Yani koşu gibi çoğu aktiviteyi çocuğunuzla yapabilirsiniz onları küçük görmemek gerek her şeyi başarabilirler.

Yemek Yapın, El Lezetlerine Diyecek Yok!

Tarifi yok bu el lezetlerinin, gerçekten denemiş biri olarak hem eğlenceli hem de başarılı olduğunu söyleyebilirim. Çocuğum bu sayede yemeklerin tuzsuz olamayacağını öğrendi. Hatta yemek yemede sıkıntı çeken oğlum her yemeği yiyebiliyor artık! Oğlandır diye ayırt etmedim, çektim yanıma ve başladık soğan soymaya tabii o eliyle soydu yani kısacası anne köftesi yaptık adını da 'Anne oğul köftesi' koyduk. Köfte bittikten sonra bir çak yapası var ki sanki çocuk değil, kocaman bir adam!

Yemekten ziyade yeri geliyor süpürge bile tutturuyorum eve temizlik açısından değil, bu yaşta bile ayaklarının üzerinde durmayı öğrenmesi açısından. Gerçekten işe yarıyor bir keresinde süpürge önümde TV'ye dalayım ben, oğlum süpürge tutmaya çalışsın küçücük boyuyla. Çocuklarınıza isterseniz her şeyi yaptırabilirsiniz fakat zorla değil, birlik olarak olur bu. "Bir elin nesi var, iki elin sesi var"

Demek istediğim; çocuklarınıza zaman ayırarak, onları sadece eğlendirmiş olmuyor onları eğitip, aslında zekalı olduklarını da ortaya koyuyorsunuz.