Ülke nüfusumuzun %12,29'u özel birey olup, bu oranın %26'lık bölümü özel eğitime gereksinim duyan bireyleri kapsamaktadır. Demem o ki; bu bireyleri dışlamak yerine topluma kazandırmamız şart.

Gelelim bugünkü konumuza, yapılan araştırmalara göre ailelerin çocuklarının özel olduğunu öğrendiklerin de farklı duygular yaşadıkları belirlenmiştir. Aileler bu süreçte uyum sağlamaya çalışsa bile birtakım problemler çıkabilir, anne babalar zaman içerisin de bu aşamalar arasın da gidip gelebilir ya da takılıp kalabilirler. Bu durum anne babanın kişilik özellikleri, diğer insanların tutumları, eğitimi, sosyo-ekonomik düzeyi ve daha birçok değişken tarafından etkilene bilmektedir bu durum aileden aileye değişiklik gösterir.

Buna göre ailelerin özel çocuklarını kabul de geçirdiği aşamalar üç evreden oluşmaktadır:
Evre 1: Bu evre ailenin çocuğunun özel bir birey olduğu ilk öğrendiği andır. Bu evrenin aşamaları şok, reddetme ve depresyondur.

Aile şok etkisindeyken çaresiz ve üzüntülü durumlar yaşar daha sonra reddetme aşaması gelir ve aile özel birey çocuğunu kabul etmek istemez. Daha doğrusu normal olduğuna ilişkin kanıtlar aramaya çalışır. Depresyon da ise ailenin tüm çabalarına rağmen özel bir birey olduğunu kabul eder ve yıkılma aşamasına gelir birey umutsuz hisseder kendini.
Evre 2: Aile artık olayın tamamen farkındadır. Bu evrenin aşamaları ise karmaşa, suçluluk ve kızgınlıktır.

Aile karmaşa evresin de bir yandan umutsuz olsa da yine de çocuklarını sevmeye ve onları mutlu etmeye çalışıp en iyisini yapmak isterler. Aile bu durumda karmaşık duygular içerisindedir ve suçluluk duygusu ön plandadır. Suçluluk evresinde ise aile geçmişte yaptığı hatalardan dolayı cezalandırıldıklarını düşünebilirler. Aileler çocuklarının özel birey olmadığının düşüncesine kapılabilirler. Ve en son olarak kızgınlık evresi gelir bu evrede aile sürekli olarak (ya, neden ben?) sorularını kendi için de cevaplamaya çalışır bazen de öfkesini başkalarına kusmaya meyillidir.

Evre 3: Aile artık gerçekten olayın farkındadır, aşamaları ise pazarlık kabul ve uyumdur.

Aile pazarlık evresinde çocuğunun özel birey olduğunu kabul etmek istemez, çözüm yolları üretir ve bu durumu ortadan kaldırmak için elinden geleni yapmaya çalışır. Ailenin istediği ise normal bir birey olmasıdır. Bu süreçte aile gerçekleştirebileceğini umduğu herkesle anlaşma yapmak ister. Kabul ve uyum evresin de ise aile artık çocuğunu olduğu gibi kabul etmeye onun da ailenin bir ferdi olarak benimsemeye hazırdır. Birçok aile sonuncu evreye ne yazık ki erişememektedir.

Çok uzattım biliyorum ama şunu demek istiyorum kısa bir şekilde, lütfen bu insanları toplum olarak dışlamayalım ve bilinçlenelim acıyarak bakmayalım ya da bir farklılığı yüzünden alay etmeyelim unutmayın ki bizler de özel birey adaylarıyız .
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar