Doğum Sancısı Başlayınca Anne Adayının Yapması Gerekenler

Aileye katılan yeni bireyin heyecanı doğum yaklaştıkça daha da artar. Minik mucizenin dünyaya güvenli ve sağlıklı bir şekilde gelmesi için tüm tedbirler alınmıştır. Fakat anne adayı sürekli diken üzerindedir. Kafasında deli sorular dolanır. Bebeğim iyi olacak mı? Sancı başladığında ya yalnız olursam? Ya hastaneye yetişemezsem diye.

Doğumun başladığını nasıl anlarız?

Gebeliğin son haftalarında rahimde kasılmalar meydana gelir. Braxton Hicks adı verilen, yani yalancı doğum sancıları anne adayının paniğe kapılmasına yol açar. Fetal başın, pelvis kemiğine uyum sağlamaya çalışması sonucunda oluşan bu sancılar doğumun yakın olduğunun bir işaretidir.

Gebeliğin son demlerini yaşarken, ara sıra giren Braxton Hicks kasılmalarını gerçek doğum sancılarından ayırmak oldukça önem arz eder. Yalancı sancılar oturup-kalkma, pozisyon değiştirme ile son bulabilir. Gerçek doğum sancıları düzenli aralıklarla girip, pozisyon değiştirme ile geçmez. 3 hafta boyunca kendini gösteren sancılar, doğumun başlaması ile farklı bir boyut kazanır. Doğumun süresi yaklaşık 20 saat kadar sürebilir. Merak etmeyin doğum, filmlerdeki gibi "Ay ay suyum geldi imdat doğuruyorum" şeklinde değildir. Doğum sancısı hafif şekilde başlar ve giderek artış gösterir. Düzenlidir ve ne yaparsanız yapın geçmez. Her yeni gelen sancı öncekine nazaran daha şiddetlidir.

Doğum başladığında ne yapılmalı?

Sancılarınızın, sıklığı ve şiddetinden doğumun başladığını anladığınız anda hastaneye koşturmanıza gerek yok. Acele etmek size bir şey kazandırmaz. Mümkün olduğunca rahat olmaya çalışın. Çantanızı ve hazırlıklarınızı kontrol edin. Ilık bir duş alın. Yakınlarınızdan rahatlatıcı bir sırt masajı isteyebilirsiniz. Suyun ve nişanın gelmesi doğumun çok yaklaştığını gösterir. Sancılar 20 dakikaya düştüğü anda hastaneye gitme vakti gelmiştir.

Hastanede doğum süreci nasıl ilerler?

Doğum sancıları 5 dakikada 1'e indiğinde ve her biri 1 dakika sürecek seviyede olduğunda çatı muayenesi yapılır. Vajinal genişlik istenilen seviyeye geldiğinde anne doğumhaneye alınır. Eğer istenilen seviyede değilse suni sancı verilerek rahmin gerekli açıklığa ulaşması sağlanır. Eğer uzun süren çabalar sonucu gerekli açıklık olmazsa ve doğum gerçekleşmiyorsa, bebeğin operasyon ile alınması gerekebilir.

Her saniyesi heyecanlı ve zorlu maratonun sonuna geldiğinde artık size bakan iki minik göz bütün çekilen zorlukları unutturur.

Hayatınız anlam kazanmıştır. Fakat annenin endişeleri son bulmaz. Sütüm yetiyor mu? Acıktı mı? Altı mı kirlendi diye endişe gütmeye devam eder. Bu endişe hayatının her anında bebeğiyle birlikte büyümeye devam eder. Bu da anneliğin ne denli kutsal olduğunu bir kez daha gözler önüne serer.