0-2 Yaş Aralığındaki Bebeklerin Alması Gereken Disiplini Anlatıyorum!

Bugün sorduğum soruya verilen cevaplar beni bu Bence'yi yazmaya itti. Neden mi? Sorunun linki.

Soruya ve görüşlere bakarsanız, disiplin kelimesini cezalandırma ile bağdaştıran düşünce yapımızı değiştirmemiz gerektiğine inanıyorum. Disiplin demek ceza demek değildir. Sosyal disiplin almayan bir birey ne etik bilir, ne de ahlak. Aslında ahlaklı bir insanda ebeveynlerinden disiplin almış demektir.

Bugün size anlatacaklarımı yanlış anlamayın lütfen. Ayrıca bu konuda bugün konuştuğum insanlarda “biz çocuk büyütmeyi bilmiyoruz, doğrusunu öğrenmekten kaçıyor ve dediğim dedik davranıyoruz” diyerek sözlerini noktaladı. İşte bu noktalaması ile içime bir korku düştü. Gelecek nesli yetiştirmek her ne kadar size/bize bir bebek büyütmek gibi gelse de, çok büyük önem taşıyan geleceğimizin ve toplumumuzun anahtarlarıdır. Doğru eğitim yani disiplin nasıl olur? Anlatıyorum...

Çocuklarımız çevreyi araştırarak, merak ederek ve kurcalayarak kendi kendilerine bir şeyleri öğrenme eğilimindedirler. Biz ebeveynler de onları doğru yönlendirerek öğrenme dürtülerini kontrol altına alabiliriz. Yaşı ne olursa olsun doğru yönlendirmelerimiz ile çocuklarımızı disiplin altına alabiliriz.

“Hayır olmaz” demek, engellemek yerine onları yönlendirmeliyiz.

Çocuklar hayır ve olmaz lafından anlamazlar. Aslında her şey kucağıma aldığım bir bebek etrafındaki bütün objeleri tanımaya ve ne olduklarını öğrenme çabasından dolayı gözlüğümü gözümden çekmesiyle başladı... Hayır dedim güldü, yapma dedim güldü. Elinden almaya çalıştığım zaman benimle savaşmaya ve bana vurmaya başladı. Sanki ölüm kalım savaşı veriyor. 🙂

Asla şiddet uygulanmamalı ve yetişkin bakış açısı ile değerlendirilmemeli.

Bilmeniz gereken en önemli nokta ise çocuklar dürtüsel olarak istediklerinin anında olmasını beklerler. Ne sosyal kavram bilirler ne de geciken bir ödülün ödül olduğunu...

Ayrıca davranışları yaşlarına özgün ve doğaldır. Onlara davranışlarından dolayı asla kızmamalı ve sesinizi sertleştirmemelisiniz. Eğer hala anlamadıysanız ben söyleyeyim! “Davranışlarını durdurmamalı ve davranışlarının ortaya çıkmasına sebep olan içgüdülerini kontrol etmelisiniz”. Bunun için onların yeteneklerini göz önünde bulundurarak üretken çözümler bulmalısınız.

Kalıcı hasar vermemeye dikkat etmelisiniz!

Bu kalın sesiniz, çatık kaşlarınız ve ihtar eden bir işaret parmağı hareketi olabilir. Kontrollü olmalı ve derecesini iyi ayarlamalısınız. Çocuğunuz sizden korkmamalı, size itaat etmesi için yapmadınız onu! Sizin, onun annesi/babası olduğunuzu kabullenmesi için ölçülü davranışlar sergilemeniz gerekmektedir. Ona fiziksel, duyusal, psikolojik şiddet uyguladığınız zaman ömrü boyunca bunlardan dolayı sıkıntı yaşayabilecek bir kişiliğe bürünebilir.

İlişkinizi zedelememek için kalın ses ile azarlamayı karıştırmayın.

Çocuklar sizin onları “korumak ya da cezalandırmak” amacınız arasındaki ince farkı ayırt edebilir. Onu engellemek yerine yönlendirin demiştim hatırlarsanız. Çikolata yeme demek yerine oyun oynadıktan sonra önce yemek sonra çikolata diyerek disiplin sağlayabilirsiniz.

Olumsuzluk içeren mesajlar yerine olumlu mesajlar verin.

Mesela ben Duru isimli minik kuzenime “dondurma yersen hasta olursun” demek yerine, “yemeğini yiyip bitirirsen dondurma almaya gideceğiz” diyerek kontrol ediyordum. Bu ödüllendirme yöntemi ile disiplin vermektir. Aç karnına çikolata yemek istediği zaman “çikolata yersen hasta olursun” demek yerine, “çikolata göbek şişince yenir” diyerek ona ödül vermeden disiplin verirdim. Şimdi 2 yaşını geçtiği için biraz daha farklı yöntemler uygulamaya başladık.

Umarım bu Bence'mden bir şeyler öğrenmiş ve anlamış olarak ayrılıyorsunuzdur. Aklınıza takılan ve sormak istediğiniz ne varsa görüşlerinizde sorabilirsiniz. Lütfen çocuklarınıza bir defa bile olsa vurmayın. Bu gelecekte onları size düşman eder.

Yavrularımızdan sevginizi asla eksik etmeyin. 🤗

король okuduğunuz için teşekkür eder. ❤️