Annelerinizin Kıymetini Bilin! Annesi Ölen Çocuğun Hikayesi

Bu olay çocuğun 4 yaşında yaşanmıştır.

Anne ben uyandım!

Çocuk gözlerini açtı ve etrafa bakmaya başladı. Pencereye taraf koştu, ve durdu. Annesinin gelmesini bekledi. Annesinin gelmediğini gördüğünde bağırdı, "anne ben uyandım!" Ama ona kimse cevap vermedi. "Anne!" diye annesini çağırdı. "Bana aferin, ben uyandım." Yalnız yeniden kimse ona cevap vermedi.

Anne arayışı

Çocuk bekledi, yalnız sessizlik geçmedi. Yatağın altına baktı, koştu salona baktı. Orada kimse yoktu. Masalara baktı. Ama annesi yoktu. Ve mutfağa gitti. Mutfakta kimse yoktu. "Anne!" diye bağırdı. Yalnız kimse yoktu.

"Ben oyuncaklar ile oynayayım annem gelir."

Ve şöyle düşündü "ben oyuncaklar ile oynayayım annem gelir." En sevdiği oyuncağı olan tavşanı aldı. Çocuk dedi "gel oynayalım tavşan." Ve dedi "Sen hastasın, bacağın ağrıyor, ben ise doktorum seni iyileştireceğim." Çocuk düşünüp dedi "hayır ben hastayım sen doktorsun." "Benim bacağım ağrıyor doktor bey." Tavşan sustu. O oyuncaktı.

"Tavşan, annem nereye gitti?"

Çocuk tavşandan sordu "tavşan annem nereye gitti?" Tavşan cevap vermedi. "Sen uyumadın, bilirsin. Annem nereye gitti?" Tavşan yeniden cevap vermedi. Çocuk unutmuştu. Tavşan oyuncaktı. Tavşanı seslendiren kendisi idi. "Söyle, söyle!" dedi çocuk. Tavşan susmakta devam ediyordu.

Onun annesi, artık yoktu.

"Annem bir yere gitti" diye düşündü çocuk. Kapıdan bir ses geldi, çocuk "anne!" diye bağırdı. Yere düştü, hemen kalkıp kapıya koştu. Yalnız orada kimse yoktu. Ve çocuk ağlamaya başladı. O hem hastalık için ağlıyordu, hemde yalnızlık için. Öyle bir hastalık ki, o bu hastalığı şimdi öğrenmiş oldu. Ve öyle bir yalnızlık ki, o bunun ile ilk kez karşılaşıyordu..