Çocuklarınızı Yetiştirme Sanatına Dair Anekdotlar!

Çocuk yetiştirmek de sanat olmalı zira birçok ebeveyn çocuklarına nasıl eğitim vereceğini bilmiyor. Bazen söyledikleri sözlerin veya yaptıkları davranışların çocukları nasıl etkilediğini bilmezler. Bu yüzden çoğu çocuk öz güvensiz yetişir. Peki çocuk yetiştirirken nasıl davranmalı ve nasıl özverili olmalıyız?

Sizlerin de görüşlere yardımcı olacağınız birlikte öğreneceğimiz-öğreteceğimiz işte o davranışlar:

Çocuklarınıza vakit ayırın, gün gelir o vakti bile bulamazsınız

Çocuklarınızın en güzel yaşları şüphesiz ki 0-6 yaş arasıdır. Zira o zaman sadece bütün her şeyi idolü sizlerken vakit ayırmazsanız bilinçli olmaz. Zaten büyüdükçe okul-üniversite derken ister istemez çocuğunuza zaman ayıramazsınız. Zaten bir de evlendi mi artık o minik yavrunuz size uzak olmaya başlamıştır. Bu yüzden vakit ayırmalısınız 1 saat dahi olsa bile.

Başkalarıyla alay etmemesini öğütleyin!

Başkalarıyla alay etmeye başladığı zaman uygun bir dille uyarırsanız yanlış olduğunu söylerseniz bu bilinçli yetişen çocuk ileriki zamanlarda bu tutumunun yanlış olduğunu bilip ona göre davranır. Ama maalesef ki ebeveynler genellikle zevk alıyorlar bu durumdan ve çocuk da iyi bir şey yaptığını sanıp bu davranışına devam ediyor.

Çocuğunuzu koruyacağım derken öz güvensiz bir birey yapmayın!

Çocuğunuz sürekli bir şeyleri keşfetme peşinde ve merak içinde olduğu için onu kısıtlarsanız bu belki tüm hayatını etkiler. Her zaman "acaba yapabilir miyim" düşüncesinde olur. Oysa ki kendine güvenmeli ve "ben yapabilirim" demeyi öğrenmeli.

Anne-baba olduğunuzdan elbette ki çocuğunuzu korumak istiyorsunuz ama bunu kısıtlayarak değil destek vererek yapmalısınız.

Kendisinden büyüklere karşı her zaman saygılı olmasını öğütleyin

Maalesef ki artık yeni nesilde bu pek mümkün değil. Değil başkasına saygılı olmak anne-babaya bile saygılı değiller.

Mesela biz dedemlere gittiğimizde bizi öyle alıştırmışlardı ki dedemin yanında ayağımızı uzatamazdık, uzanamazdık veya yüksek sesle kahkaha atamazdık. Kendisi bile 80 yaşında olmasına rağmen misafir olduğunda ayağını uzatarak oturmaz veya uzanmazdı. Bu yüzden asıl olan her zaman sevginin yanında terbiye ve saygıdır. Çocuklarınızı çok fazla şımartmak, büyüklerine saygı göstermemesi onlara en büyük zarar.

Çocuklarınıza sorumluluklar yükleyin

Onlara kendi başlarına alışveriş yapmalarını öğretip sorumluluk kazandırmak ileriki zamanlarında çok işine yarayacak. Maalesef ben bu yaşımda alışverişten pek anlamam. Anne-baba kıyamayıp göndermeyince alışverişe işte böyle sorunlar ortaya çıkıyor. Bu yaşımda bile hala üzerimden atamadım bu alışveriş olayı durumunu. O yüzden siz sakın böyle yapmayın.

Ve en önemlisi:

Sakın çocuklarınızı başkalarıyla kıyaslamayın

Bırakın hangi hayatı yaşamak istiyorsa onu yaşasın. Siz ona sadece güzergahı gösterin hangi yolu seçeceği ona kalsın.

Velev ki kıyaslama yaptığınız zamanda görselde olduğu gibi yanlış şekilde değil düzgün doğru topluma yararlı olacak bir birey olarak yapın.

Bırakın kendi hayat direksiyonunu kendisi geçsin. Onlar sizin egolarınızın veya hayallerinizin kurbanı olmamalı. Evet onlara bir hayat vermiş olabilirsiniz ama bu sizin onlar üzerinde kuklacılık oynama hakkını doğurmamalı.

Herkesin doktor, mühendis ya da öğretmen olmak zorundaymış gibi davrandığı bir ülkede yaşıyoruz biz. Yetenekleri hiçe sayarak, görmezden gelerek yapıyoruz mesleğimizi. Havuz problemlerini çözebilen bir çocuk hayattaki bütün problemleri çözer zannediyoruz. Ya da onu çözemeyen hiçbir problemin altından kalkamaz. Bu nedenle de eziyoruz o küçücük ruhları. Sınavdan sınava koşturarak, başarısızlık duygusunu daha kendilerini bilmedikleri yaşlarda tattırarak gerçekleştiriyoruz bunu. Neleri yapabileceklerini değil neleri yapamayacaklarını öğretiyoruz onlara.

Gülistan Sinanoğlu

Hayallerinizi değil hayatlarını yaşamasına izin verin!