Kına gecesi takıları kime ait, annem kınada takılan paraları abilerime isteyince ne yapmalıyım?

Kına geceme 7 gün, nikahıma 15 gün kala annemle ciddi bir tartışma yaşadık. Mevzuda annem benim için euro biriktirmişti, birkaç tane de çeyrek işte çeyiz alırız diye. Ben çalışmak istiyordum, izin vermediler, orası sanayi bilmem ne. Sonrasında ben de ısrar etmedim, nişanlandım geçen sene. O zamandan itibaren hem ben hem nişanlım işte eşyaları ben yavaştan alıyorum işte siz de alın birden almak zor olur falan dedik. Annem hep şey dedi, ben para biriktirdim, koyacak yerimiz yok. Daha sonra çeyiz alınacak sepetim 25.000₺ tuttu, annem bana dedi ben bu kadar para vermem, abinler de vermez, ucuzuna bak ki baktıklarım zaten makul ve Trendyol ürünü, sonra ucuzuna bak yoksa alamayız dediler. Ben de 19.000 küsura kadar indim, annem yanımda, ona gerek yok, bunu alma zaten kiracısınız, 1.000₺ bile pahalı buluyor. Neyse, alınan alındı.
Annem dedi ki kınada takılan paraların hepsini ben alacağım, abinlere vereceğim, abinler sana harcadı ki abimler de zaten biri devlette, biri mühendis. Ben dedim hayır, sonuçta bana ilk baş böyle söylenmedi, eğer nişan zamanı biz sana alışveriş yapacağız, sen de bize bir miktar ver demiş olsalardı benim eşimle konuşurdum ama az gün kala bunu söylemeleri hem hoş olmadı hem de rızam yoktu ve annem hoplasan da zıplasan da ben alacağım, abinler sana harcadı işte acımıyor musun gibi söylemlerde bulundu. Ben de dedim euro’yu bana ver, yok, abimlere ver, o da yok, bana takılan takıları istiyor ki abimler de o kadar harcamadı. 25.000₺ kına mekanı, 19.000 çeyiz, bir de gelip gitmeleri için benim dışımda araba kiraladı.
Annemin zamanında taktığı bir akrabamız aradı, işte biz gelemeyeceğiz, şimdi takıyı birisi ile yollamak da olmaz, biz para atalım sen kızına al, bizim adımıza tak dedi, ben de duyuyorum. Sonra işte telefon kapandı, annem dedi IBAN’ımı at, ben de dedim senin IBAN’ını neden atıyoruz, başladı tekrar abinler sana harcadı, kusura bakma onlara vereceğim, benzin parası falan diyor. Ben de tamam dedim, sen al, ben de euro’ları almak için bazayı açtım. Sonra bana beddualar etmeye başladı işte kan katran olsun, Allah uzun ömür versin ve daha fazlası. Bir yandan da beni itiyor, işte bana saldırmaya çalışıyor, gelinlik giymez edeceğim diye yüzüme saldırıyor, ben de savunmak için ittim. Hiç anlamadığım bir şekilde düştü, nasıl oldu anlamadım bile ve bilmeden oldu. Kalktı işte bela okumaya devam etti, ağladı işte abimlere benim üzerimden iftira atıyor, beni tokatladı falan diye, hakkımı helal etmiyorum dedi, kınana da nikahına da gelmeyeceğim dedi. Vicdan azabı yaşadım, sonuçta böyle bir şeyi kimse yaşamak istemez ama yaptığı çok zoruma gitti.
Alınan çeyizleri sormadı bile nasıl diye, hep fiyatını ve abimlerin cebini düşündü. Siz ne düşünüyorsunuz