90'lı yıllara gidip bakkaldan bir şey alacak olsaydınız ne alırdınız?

Bu soru beni sürekli tekrarlanan ve bir ritüel haline gelen anılarıma götürdü. Mahallede maç oynarken akşam üstüne doğru babam kırmızı pejo 103 motorsikleti ile isten gelirdi.
Babam : mıraaaaat mıraaaaaaat
Ben : Eyyyyy bubaaaaaaa
Babam : Geeee len buraaaa biiiii
Ben : Netcen bubaaaa yaaaa maç oynuonnn
Babam : Len oğlum geeell len biiii
Ben : İyi gelionnn
Babam : Ne vaaaa bilmion bu topta her gün depip durunuz duruonuz haste olcennn. Ekmek aş yimiden öööleee aşamıcık peşindesin. Meeee şu parayı üsamettin dedene var 5 ekmek bir paket uzun samsun aldaaa geeee.
Ben : Tamam baba... Leennn İsmeiill ben bakkala varıp geliioonnn.
Ben : Hayırlı işleeee usamettin dede.
Hüsamettin dede : Sağol sarı daşşaklım hoş geldin.
Ben : Dede 5 ekmek 1 paket uzun samsun. Buda parası.
Husamettin dede parayı alır üstünü verir gitmek üzere olan bana seslenir
Leeeen erkeekkkk meee şu çikolatayi ağzın datlansın
Ben : Bubam al demedi dede gizarlaaaa bene.
Dedem : Yok len bu benden yiveeee bisey olmaz.
Ben : Tamam çok sağol hayırlı isleeee. Aslında bu sürekli olmasına rağmen bize o yıllarda öğretilen başka bir saygı sevgi ve ar kavramları vardı. Her seferinde utanarak alırdık bir şeyi.
Eve gelirdim ve o çikolatanın hediye olduğunu anneme anlatana kadar bin dereden su gelirdi
Annem : Nerden aldın len bunu çalmadın demi eğer öyle yaptiysan valla kemiklerini girarin ağzına acı biber surerin
BEN : Yok anaaa valla hüsamettin dede verdi
Annem : Adam durmadan bedavaya mı verio gandirion mu len bizi
Ben : Yok valla ana git sor istersen. Sonra ablamla o çikolatayı afiyetlice yerdik.