SORUM ÇOK UZUN AMA LÜTFEN OKUYUP AKIL VERİR MİSİNİZ BANA?

altı aylık nişanlıyım. nişanlım da bende çalışıyoruz kendi öğlen 2-3e kadar ben akşam üstü 5.30a kadar çalışıyorum. haftada 1 gün izin günüm var. doğal olarakta o izin günümü nişanlımla geçirmek istiyorum ilk haftalar izin günümde çıktık gezdik dolaştık ta ki geçen pazara kadar sorun yoktu. cumartesi akşamı pazar icin napalım nereye gidelim vb şeyler sordum kendisine o da bana dedi ki her pazar çıkacak mıyız vb. zoruma gitti tabi çünkü haftada bir izin günüm var ve tabikide çıkıp gezmek isterim. babasının da pastane dükkanı var bütün boş zamanlarında pastaneye uğrar yardım edilecek bisey varsa eder plan bile yapsak pastanede iş varsa planımız suya düşer çoğu zaman böyle geçip gitti günlerimiz. çoğu zaman kavga ettik bu konuda ama alttan almaya da çalıstım yeri geldi sustum bisey demedim ama gerçekten artık tak etti canıma. her zaman aynı şeyi yapmaya başladı zaten babasına da yardım edilmezse triplere giren bi insan. babasına sormadan da boş zamanlarında çıkmaz plan yapmaz sürekli bağlı kalmış dükkana e bende 2. 3. plana atılmaktan nefret ediyorum ister istemez kavga çıkarıyorum. tamam dedim bisey demedim haftaya ayarlarız dedi ona da tamam dedim ta ki bu haftaya kadar hersey güzeldi. bu hafta yılbaşı haftası olduğunu unutmuştuk gene çok yoğun çalışıyor yılbaşında bile akşama kadar çalışacaklar ona da bisey demedim önemli değil işiniz bitince hep beraber geçiririz yılbaşını dedim. bizde 1 ocak pazar günü çıkıp gezeriz dedim. normalde 1 ocakta zaten heryer kapalı ve pastanede de iş olmaz. öğleden önce pastanede iş var temizlik var işim bitince öğleden sonra bakarız çıkmaya çalışırız dedi. ne demek ya işim bitince dedim alay mi ediyorsun benle dedim bu sefer büyük kavga ettik sürekli beni son plana atmaktan vazgeç haftada 1 iznim var onuda cok görüyorsun sen vb şeyler dedim. ayrılma noktasına kadar geldim gel yüzüklerini al vb şeyler dedim kendi de suçsuzmuş gibi alttan almadı bile hani ne tamam ayrılalım dedi ne de ayrılmayalım dedi ortada kaldı yani ama artık katlanılacak bi durum değil oturdum konuştum sana haftaya kadar son defa şans veriyorum dedim bu hafta yılbaşı haftası diye görmezden gelecem dedim haftaya kendine çeki düzen vermezsen ozaman görüşecez dedim ayrılacağıma dair de birsürü yeminler de ettim kendisinden ne kadar nefret ettiğimi de açık açık söyledim baya da nettim. bu şimdi böyleyse ilerde evlenince de böyle olur dedim ben senin gözünde hiçkimseyi bana ayıracak birkaç saatin bile yok vb birsürü şey söyledim. sizce haksız mıyım cokmu abartıyorum ama gerçekten artık katlanılacak hal almadı ben ona ailesine yardımcı olmasın falan demiyorum sonuçta orası ekmek tekneleri ve annesi babası ama bende nişanlısıyım ve benim fikirlerim zerre umursanmayacaksa niye beraberiz ki sevgi bazen karın doyurmuyor. sizce napmam gerekiyor lütfen akıl verin bana.
SORUM ÇOK UZUN AMA LÜTFEN OKUYUP AKIL VERİR MİSİNİZ BANA?
Cevapla