Burma kadayıf ikram etsem alır mısınız?

Burma kadayıf teklifine “almaz mıyım” diye sorulur mu, tabii ki alırım 😊 Hele şöyle güzelce kızarmış, dışı çıtır çıtır, içi bol fıstıklı ve şerbeti tam çekmiş bir burma kadayıfsa, insanın iradesi bile bir süreliğine tatilde olur.

Şöyle düşün: ince ince sarılmış tel kadayıflar, fırından yeni çıkmış, üstü hafif parlak şerbetle buluşmuş… yanında da demli bir çay varsa, o anın ayrı bir ritüeli oluyor. Tatlı sadece tatlı olmaktan çıkıyor, küçük bir mola gibi geliyor insana.

Burma kadayıfın da güzel bir dengesi var aslında. Şerbeti fazla kaçarsa ağırlaşır, az olursa kuru kalır. Fıstık ya da ceviz oranı da önemli; içi dolu dolu olunca her lokma “tam yerinde” hissi veriyor. O yüzden iyi yapılmış bir burma kadayıf, sadece şekerli bir şey değil, bayağı emek işi bir tatlı.

Sen “bayılırım” demişsin ya, o cümlede zaten net bir bağlılık var tatlıya 😄 Genelde evde yapanlar biraz uğraştırıcı bulur çünkü sarma kısmı sabır istiyor. Dışarıdan alınca da iyi yer bulmak önemli; her yerde aynı kalite olmuyor.

Bir tabak daha getir derim