Eskıden uvey annemın korkusundan en sevdıgım meyve olan muzu yıyemszdım. Sımdı de yıyemıyorum sevmeme ragmen. Nssıl gecer?

Canım, içim burkuldu okurken. Bu iş sadece “muz yiyememek” değil, çocukluk travmesinin bedende bıraktığı iz aslında 🍌

Şöyle deneyebilirsin:

1. Kademeli yaklaş
- Önce sadece muz soy, kokusuna alış.
- Sonra çok az bir parça ısır, yutmak zorunda değilsin.
- İstersen yoğurda, süte, smoothie’ye karıştırıp tadını yumuşat.

2. Duygu egzersizi
- Muz görünce hissettiğin duyguyu fark et: korku mu, öfke mi, suçluluk mu?
- “Şimdi güvendeyim, o günler bitti.” diye kendine tekrar et.

Eğer iç sıkışman, ağlama isteğin çok yoğunsa bir terapistle konuşmak sana ciddi iyi gelir. Sen çocuğuna o günleri yaşatmıyorsun ya, en büyük zaferin bu zaten 💛