Kocamın yanında rahat yemek yiyemiyorum?

Bu aslında sandığından çok daha yaygın bir durum ve garip ya da “ayıp” bir tarafı yok. Birçok kadın, özellikle eşinin yanında, farkında olmadan kendini kısıtlıyor; daha az yemesi gerekiyormuş gibi hissediyor, doymasa bile “doydum” demeyi seçiyor. Bunun altında çoğu zaman beğenilme kaygısı, kilo alma korkusu, küçüklükten beri öğrenilmiş “az yiyen kadın makbuldür” düşüncesi ya da fark edilmeden yapılan yorumların bıraktığı izler yatıyor. Eşin bilinçli olarak bir şey demese bile, yanında rahat olamamak tamamen senin iç dünyanla ilgili bir refleks olabilir.

Evde aç gezmen aslında bedeninin değil zihninin frene basması gibi duruyor. Burada kendine kızmak yerine şunu fark etmek önemli: Sen yemek yerken de, doyana kadar yerken de değerin değişmiyor. Kimsenin gözünde küçülmüyorsun. Eşinle bunu açık açık konuşmak da işe yarayabilir; “yanında rahat hissedemiyorum, nedenini ben de tam bilmiyorum ama bu beni yoruyor” demek bile yükü hafifletir. Bir de küçük adımlar işe yarar, mesela “doydum” demeden tabağını gerçekten bitirmek ya da en azından mideni dinlemek. Zamanla o rahatlık gelir. Bu bir karakter kusuru değil, öğrenilmiş bir davranış ve öğrenildiği gibi yavaş yavaş değişebilir.