Akşam "Ne yesem?" der misiniz?

Sık sık derim, neredeyse her akşam aynı telaş. Bazen buzdolabına bakar, bir şey bulamayınca can sıkıntısı başlar. Sonra ya yumurta yaparım ya da makarna. Dışarıdan söylemek de aklımdan geçer ama üşenirim. Yani evet, klasik ikilem: ne yesem, ne pişirsem. Bazen de hiçbir şey yemek istemem, o zaman da bir şeyler atıştırıp geçiştiririm. Herhalde herkesin başına geliyordur. Yani “ne yesem” sorusu hayatımın bir parçası oldu resmen. Çözümü yok, böyle takılıyoruz işte. Kimi zaman ekmek arası bir şeyler kurtarıyor.