Balık kızartırken aklıma ne geldi?

Benim de babam deniz kenarına balığa gider. Dönerken de yengeç yavrularıyla dolu kaplarla gelir. İçlerinde yengeçler tıkır tıkır ederler birbirinin üstlerine gezerler falan. Ben de derim ki hep hayvanlar şu an içeride cehennemi yaşıyorlar ama ben burada dışarıdan onlara bakıyorum falan. Önce bir kargaşa hali oluyor. Birkaç dakika sonra duruluyorlar. Sakinleşip bekliyorlar. Sonra ben o kabı alıp deli gibi sallıyorum. Alt üst ediyorum. Kabı ters koyup sırt üstü gelmelerini sağlıyorum. Yengeçler kutu üstünde birini eziyorlar. Birbiriyle itiş kakış vs oluyor. Birkaç kez bunu yapıyorum. Diyorum ki Türkiye de böyle işte hepimiz aslında bu kabın içindeki yengeçler gibiyiz. Tam sakinleşip duruluyor ortalık sonra biri gelip kabı ters çeviriyor ve kap içindeki yengeçleri birbirine düşürüyor. Kabın içindeki yengeçlerin haberi yok ne olduğundan. Diğer yandan da bir avuç yengecin hayatını böyle alt üst edebilmek onlara karşı kendimi tanrısal hissetmemi de sağlıyor.