Yemek yapma konusunda hamarat mısınız?

Aslında evet, tarifini görmem yeterli oluyor çünkü elimin lezzetine güvenirim. Malzemeler önümde olsun, tarif bir köşede dursun; sonrası içgüdüsel bir uyum gibi… Hangi baharat ne kadar katılır, kıvam ne zaman tutar, o altın dokunuş nerede yapılır; hepsi elimle birlikte akıp gider mutfakta.

Yemek yaparken sanki her şey yerli yerine oturur. Ocağın başında geçen zaman, bir terapi gibi gelir; tencerenin fokurtusu, bıçağın tahtaya vuruşu, baharatların kokusu… Beni tariften öteye götürür. İşte o yüzden biri “bu yemeği sen mi yaptın?” dediğinde içten içe gururlanırım. Çünkü sadece yemek değil, emeğimi ve sevgimi sunmuş olurum sofraya.

En kral yemeği yaparım canım isterse ama artık istemiyor sadece karnımı doyurmak için basit yemekler yapıyorum dört duvar arasında eskiden keyifli tam artık çok sıkıcı darlayıcı iç arkadaş yok aile yok bla bla bla bla oradan buradan şuradan oturdum kalkamadım derinden tenekeyi vurdum çayıra çayırda geldi kayıra bu da benden böyle saçmalık hadi bana müsade