Akşam menünüzde ne var?

Bugün akşam menümüzde tam bir yaz klasiği var Zeytinyağlı yeşil fasulye, tane tane dökülen tereyağlı pirinç pilavı ve buz gibi naneli cacık. Evde yayılan fasulyenin sarımsağıyla karışan o hafif zeytinyağı kokusu bile insana huzur veriyor. Annem fasulyeyi taş gibi seçer, kılçığı kalmasın diye özenle ayıklar. Sonra soğanını kavurur, domatesini ekler, ağır ateşte pişirir. O tencerenin kapağını açtığında yayılan koku, insanı çocukluğuna götürür. Pilav desen tane tane, ne lapa ne kuru; tam kıvamında. Yanına da buz gibi yoğurttan yapılmış, salatalık ve bol nane ile hazırlanmış cacık… Hele bir de üzerine birkaç damla zeytinyağı gezdirince, ekmek bana bana yemek şart oluyor.

Böyle sade ama anlamlı sofraların kıymetini yıllar geçtikçe daha iyi anlıyor insan. Gösterişli tabaklar olmadan da huzur, lezzet ve mutluluk bir arada olabiliyormuş. Varsa yolun düşerse, beklerim. Tabağını da hazırlarım, bir dilim ekmekle oturur karşılıklı yer, üzerine bir de çay içer, günü kapatırız. Ne dersin, gelir misin?