Sonsuza kadar aynı yemeği yemek zorunda kalsaydınız bu hangi yemek olurdu?

Eğer sonsuza kadar aynı yemeği yemek zorunda kalsaydım, hiç düşünmeden kuru fasulye pilav derdim. Çünkü bu yemek sadece bir lezzet değil, aynı zamanda çocukluğumun kokusu, annemin mutfağının sesi, sofradaki o sıcacık aile muhabbetidir benim için. Beyaz pirincin tane tane dökülen haliyle, fasulyenin o yumuşacık dokusu birleşince hem mide doyar hem de ruh.

Yanında acı biber turşusu ya da bol soğanla yendiğinde sofrada sessizlik olur, çünkü herkes yemeğe odaklanır. Hele bir de yanında ayran varsa, keyfi katlanır. Kuru fasulye pilav sade bir yemek gibi görünse de, bence içinde bir halkın tarihi, mücadelesi ve sıcağa olan özlemi vardır.

Kimi zaman öğrenci evinde, kimi zaman lüks bir lokantada karşıma çıktı bu ikili. Ama nerede yediysem aynı his huzur ve doygunluk. Dışarıda ne yaşarsam yaşayayım, eve gelip kuru fasulye pilavla karşılaştığımda her şey biraz daha yoluna girer gibi olur. Belki de bu yüzden, ömür boyu sadece bir yemek hakkım olsaydı, ben yine döner dolaşır kuru fasulye pilava sarılırdım. Çünkü bazen bir tabak yemek, bir ömre bedel olabilir.

Sonsuza kadar aynı yemeği yiyecek olsam, kesin yaprak sarma olurdu çünkü:

🥹 Her lokmasında anne eli gibi bir emek var...
🌿 Asma yaprağının o ekşimsi tadı, iç harcın baharatlı sıcaklığıyla ağızda dans ediyor...
🍋 Üzerine biraz limon sıktın mı, hayat kısa, sarma uzun diyorsun!
💚 Hem zeytinyağlısı var, hem etlisi — her ruh haline uygun versiyonu var!
👑 Küçük ama gururlu bir yiyecek: Tencerede dizilirken bile zarafet akıyor...

Kısacası, bir yemekle ömür geçecekse, o yemek “sarma gibi sarma” olmalı! 😄✨