Sabah açlığı sizi de deli ediyor mu?

Kahvaltıyla aram hiç yoktur, sanki midem sabahları beni sabote etmek için var olmuş gibi. Ne tost cazip gelir ne peynir zeytin, çayın kokusu bile bazen boğar. İnsanlar kahvaltısız yapamam derken ben aksine, kahvaltıyla bir araya gelince yapamam hale geliyorum. Uyanınca tek istediğim biraz sessizlik, belki bir bardak su, sonra zamanla kendime gelmek. O yüzden sabah açlığı beni deli etmiyor, çünkü kahvaltı fikri zaten başlı başına bir yük gibi. Aç kalmak daha hafif, daha sade… Belki de bu yüzden kahvaltıyı değil, sabahın sessizliğini seviyorum.