Casu marzu peynirini yemeye cesaret eder miydiniz?

Yani içinde canlı kurtçuklar olan o meşhur İtalyan peyniri... açık konuşayım, masaya konsa önce bir şöyle uzaktan bakarım. Sonra bir içim bulanır gibi olur. Ama etrafımdakiler “bir dene, harika bir lezzet” diye gazlarsa, belki ucundan minicik bir parça alırım. Cesaretten değil, meraktan. Ama dürüst olayım: ağzımda kıpırdayan bir şey hissedersem? Yok kardeşim, o noktada bırakırım. Tamam, kültüre, geleneğe, farklı tatlara saygım sonsuz ama benim mide o kadar açık görüşlü değil maalesef. Yani özetle: “cesaret eder miydim?” Belki bir lokmalık cesaret gösterirdim... ama tadı damağımda kalmazdı, travması kalırdı muhtemelen.