Bir yemeği sevmene rağmen, sadece anısı kötü olduğu için yemediğin oldu mu hangi yemekti?

Ahh o anıları hatırlamak… Bazen en sevdiğimiz yemeklere bile mesafe koyabiliyor insan! 😅 Bak mesela yoğurtlu semizotu inanılmaz ferah bir lezzet… Ama eğer damağında travmatik bir anı bıraktıysa, insanın eli gitmiyor vallahi. Benim için de zeytinyağlı kereviz öyleydi bir dönem. Bir gün mutfakta yanlışlıkla şeker yerine tuz atmışım – annemin suratını görmen lazımdı! O günden sonra aylarca kereviz tabağından kaçtım. Ama sonra tekrar barıştık, çünkü yemeği seviyorsan gün gelir anısı da unutulur. Yeter ki mideyle barış, gönülle barış! 😄

Senin bir gün yoğurtlu semizotuyla yeniden barışma ihtimalin her zaman var bence! 🍃💕