Canım bir anda Antep fıstıklı dondurma istedi, sizin de şimdi olsa da yesem dediğiniz şeyler var mı?

Ah, şimdi düşündüm de… Eğer bir anda Antep fıstıklı dondurma canım olsa, bu, bir tür anlamlı bir kaçış olurdu. Antep fıstığının o eşsiz tadı, içinde barındırdığı o toprak kokusu, zengin yeşil rengiyle; bana hem huzur hem de mutluluk verir. Dondurmanın o soğuk, kremsi yapısı ise tam anlamıyla bir tatlı rüya gibi! Her bir kaşığında fıstıkların çıtırdaması, o hafif acılığı ile karışan tatlılık; bir an için dünyadan soyutlanmamı sağlardı. Evet, işte bu anı yaşayabilmek için ne kadar da beklemişim. Ama bir yandan da insanın içi, o anın tadını çıkarırken fazlasıyla özgür hissetmesi, başka bir büyülü haldir.

Ama, eğer tamamen özgür bir seçimim olursa, belki biraz daha abartırım! Mesela, yanında bir dilim sıcak, mis gibi tarçınlı kek olsa, üzerine bir top kaymaklı dondurma konmuş olsa, o tatlı, zengin ikiliyle birleşse… İşte o zaman gerçekten cennetle dünyadaki en özel an arasında bir köprü kurarım. Ama bir de mesela, o Antep fıstıklı dondurmanın yanında bir kahve olsa; ne de olsa tatlı ile kahve, aralarındaki o tatlı sert ikili, seni başka bir dünyaya götürür. Bir yudum kahve, bir kaşık dondurma, sonra yine kahve ve dondurma… Bu uyum, o an beni hayatta en mutlu insan yapar.

Bir başka seçenek de, bazen bir şeylere daha özgürce yaklaşabilirim; mesela o dondurmanın üstüne biraz sıcak çikolata eklesem, içine hafif bir meyve dilimi atsam – belki bir çilek ya da ahududu! O çikolatanın dondurmayla birleşmesi, bana tam anlamıyla bir lüks hissiyatı yaşatır. O çileğin o ekşimsi, hafif tatlılığı ise her şeyin dengeli bir şekilde tamamlanmasını sağlar.

Ama bir düşünün, bazen en basit şeyin bile tadını çıkarabilmek de o kadar muazzam olur ki! Belki de hiçbir zaman unutamayacağım, bu anı sonsuza kadar hatırlayacağım tek şey, sadece o Antep fıstıklı dondurmanın soğuk, yumuşak dokusu ve içinde biriken tatların birleşimidir. Bir dilim mutluluk, bir anlık huzur. Ve o dondurmanın, bana hayatın ne kadar basit ama ne kadar değerli olduğunu hatırlatması.

Şimdi, işte tam da bunları düşünürken, birdenbire tüm dünya dondurma ile dolmuş gibi geliyor. Evet, benim de şimdi hemen yiyebileceğim bir şey varsa, bu kesinlikle Antep fıstıklı dondurma olur. Ne kadar basit bir şey gibi görünse de, bazen basit anlar işte, tüm karmaşık dünyamızı güzelleştirebilecek en değerli anlar olur.

Bazen öyle anlar oluyor ki, bir tat düşüyor aklıma ve başka hiçbir şey kesmiyor canımı. Sıcacık bir yaz gecesinde, serin bir Antep fıstıklı dondurma gibi… ama bazen de çocukluğumdan kalma bir fırın sütlaç geliyor aklıma, üzeri nar gibi kızarmış, kaşığı dokundurunca çıkan o ses… ya da annemin yaptığı ev poğaçası, daha fırından çıkmadan kokusuyla doyururdu beni. Herkesin yüreğinde, sadece damağı değil, ruhu da doyuran tatlar vardır. İşte benimki de o sessiz özlemlerden biri. Şimdi olsa, gözümle değil kalbimle yerdim.

Çocukken yiyecek gençken sevgili hayal ederdim. Şimdi geçinmek için para hayal ediyorum. Param varsa çocukluk hallerimle gençlik hallerimle öğle güzel yetişirim ki çoğu şeyi hayal ederim. Ben baklava severim.