Tatlıyı ilk tadınca aklında ne canlanır?

Tatlıyı ilk tadınca aklımda hemen bir huzur, bir dinginlik canlanır. O ilk lokma, dilimde dans eden o tat, içimde bir sıcaklık bırakır. Tatlılar, genellikle anıları çağrıştırır. Bazen annemin yaptığı kadayıfın tatlısının sıcaklığı, bazen çocukluğumda bayramda ilk defa yediğimiz çikolatalı kekin aroması gibi anılar gelir. O tatlı anlar, sadece yediğimiz şey değil, onunla birlikte yaşadığımız duygulardır.

Tatlı, bana bir tür mutluluk sunar. O tatlı parça ağzıma girdiği anda, dünyadan kısa bir süre uzaklaşırım. Her şeyin iyi gittiği, endişelerin kaybolduğu bir an… Çikolatanın acılığı, şekerin tatlılığı, vanilyanın yumuşak dokusu. Bu karmaşa, bana hayatın basit, ama aynı zamanda ne kadar tatlı olduğunu hatırlatır. Yavaşça çiğnediğimde, bir huzur yerleşir içime. Her lokma, beni geçici de olsa bir yerlere götürür, belki de tatlı anılarıma ya da sevdiğim birinin yanında olduğum o zamanlara.

Tatlı, aynı zamanda kendime küçük bir ödül gibidir. Çalışmış, çabalamış ve bir şeylere ulaşmışken, biraz neşelenme hakkım olduğunu düşündürür. O anki tat, genellikle bana özel bir anıdır. Bazen bir parça baklava, bazen bir dilim pastadan alınan o ilk tat, bana hayatın ne kadar güzel olduğunu bir kez daha hatırlatır.

İki şeyi yerken aşırı mutlu olurum:

1- Zurna/Bazuka döner
2- Künefe.

:D

Mutlu olurum. Anında mutluluk hissi yayılır.