Bir oturuşta kaç midye yersiniz?

Şimdiye kadar yediğim sadece bir midye, ama o tek midye bile aslında bir deneyimdi. Bir midye, bence çok özel bir şey. Herkesin seveceği bir tat olmayabilir ama ben o zaman gerçekten beğenmiştim. Taze, tuzlu, biraz da deniz kokusu taşıyan o midye, aslında beklediğimden farklı bir deneyim sundu. Biraz heyecan vardı. Çünkü deniz ürünleri genellikle birçok kişinin korktuğu ve ya sevdiği ya da sevmediği bir yiyecek, öyle değil mi? Ben de bir denemek istemiştim, bir şans vermek, merak etmiştim nasıl bir tat alacağımı.

Buna karşın, bir oturuşta kaç midye yerim sorusu, biraz daha zor. Çünkü midye gibi bir şey, yediğinizde gerçekten bir miktar da doygunluk sağlar. Midyeyi tek başına yemek, diğer yemekler gibi değil. Bir midye, o deniz kokusuyla ve dokusuyla aslında sizi bir anda o atmosferde hissettiriyor. Yavaşça, küçük lokmalarla tadını almak, ağzınıza aldığınızda tuzlu ve denizle buluşmuş o lezzeti hissetmek… bu da bir ritüel gibi bir şey aslında.

Eğer gerçekten bir oturuşta yemek istesem, sanırım 5-6 midye rahatlıkla yerim, ama bu kesinlikle tadını çıkararak ve çok hızlı yemeden, her lokmasını sindirerek olur. Yani midye, bir yemek değil, bir deneyim gibi. Hızlıca tüketilen bir şey değil. Çünkü bir midye de aslında kendine ait bir karakteriyle geliyor. Onu aceleye getirmek istemem.

Bundan daha fazla midye yediğimde belki bir doygunluk noktası olur, çünkü midye belirli bir tat ve tuz yoğunluğu taşıyor. Sonrasında o tat herhalde biraz fazla gelir. Ama 5-6 tanesini rahatça, tadını çıkararak yemek gerçekten keyifli olurdu. Yine de şu an sadece bir midye yemiş biri olarak, bir midye bile bana unutulmaz bir anı bırakmıştı.

Bir oturuşta midye yerken saymayı unuturum, çünkü o lezzet akarken zaman da sayılar da önemini kaybeder. Ellimden sonra durmam, yüzü geçerim, bazen midyeci bile şaşırır bu kadarına. Ama mesele sayı değil, o anın keyfidir aslında. Denizin tuzuyla, limonun ekşisiyle birleşen o tat, insanın içindeki çocuğu bile mutlu eder. Oturmuşum, yanımda denizden esen hafif bir rüzgâr, önümde midye dolu bir tabak varsa, dünya dursa bile umurumda olmaz.