Herkese istediği üniversite çıktı moralim çok bozuk keşke daha fazla çalışsaydım diyorum? Sizin isteğiniz üniversite çıktı mı?

Yillardir ayni seyi soyluyorum keske calissaydim diye ama calisamiyorum ne yazik ki. Kahretsin ki o masada uzun sure kalamıyorum. Calismayi surekli erteliyorum. Ustune calismiyorum diye stres cekiyorum. Onlisans okudum bitirdim bende.

Ogretmenlik istedim ama calismadigim icin haliyle hicbir zaman olmadi. 18 yasindan bu yana sadece sinava giriyorum. 23 yasindayim. bu sene de girdim ve boş bir lisans bolumu yazdim ve geldi. Sirf lisans bitirmek icin o da.

Yani gelecegi ve atamasi pek olmayan. l bir bolum. Puanim egitim fakultesine yetmiyordu cunku 300 bin barajin icinde olmama ragmen. Yani sozel olsun tm olsun 350 puani asmak ve ilk 100 binde olmak lazim istedigim bolumler icin.

Ama calismadim cilesini çekiyorum. Seneye tekrar girsem yas 24 olacak. Mezun oldugumda 28 olacagim. Şu an bu hatalardan dönsem her sey icin gec mi bilmiyorum.

Ayni hatayi defalarca yaptim. Kendime soz verdim, bu sefer calisacaksin dedim, kitaplar aldim, programlar yaptim, tesvik etsin diye guzel kalemler, not defterleri aldim ama yok. Insanin icinde olmayinca olmuyor mu anlamiyorum.

Seneye girsem bile obp kırılacak bu sene tercih verdigim icin. Neresinden tutarsam elimde kaliyor yani. Benden bir b*k olmaz. Oksijen israfiyim gercekten. Zaten ailemde coktan umudu kesmisti benden.

Bu sene babam niye sinava girip duruyorsun anlamiyorum dedi. Sinava dogru duzgun hazirlanmiyorsun ama sinava giriyorsun, sonuc farkli olmayacak ki, hic farkli bir sonuc icin denemeler yapmadin ki, girmeni anlayamiyorum dedi.

5-6 yildir ayni senaryoyu yasiyorum. Şu tercihler ve puanlar gelince ayni durumda kalinca cok ders calisasim geliyor oturup. Hemde disari cikmadan, ailemin yuzunu bile görmeksizin. Ama en fazla ekime kadar calisip sonra bosveriyorum. Erteleme hastaligim var bence. Ve bunu da cozemiyorum yillardir.

Basarisiz olmaktan korkuyorum ama bunun yasanmamasi icin bir seyler yapamiyorum. O masaya oturamiyorum, derslere bakamiyorum. Boyle bir sorunum var ama cozemiyorum. Sonucta bu oluyor.

Kendi hayatimi kendi ellerimle mahvettim. Ailemin basini egdirdim her sene ayni seyleri yasayip ders alamiyorum.

Bir insan 5-6 yildir ayni hatayi yapar mi? Ben yapiyorum. Bir kere de oturup guzelce calisip, gercekten emek verip sonuclari oyle beklemedim. Neden olmuyor bilmiyorum, neden gelecegim icin bir seyler yapamiyorum bilmiyorum. Neden hayallerime sarilamiyorum bilmiyorum.

Hicbir işe yaramiyorum. Oksijen israfiyim. Yasadiklarindan ders almayan tam bir geriz*k*liyim. Baska aciklamasi yok bunun.