O kadar acınası bir haldeyim ki ne yapacağım bilmiyorum?

Çalışamıyorum. Üstelik sınava 1 hafta kalmışken. Zaten mezuna kalıcam ama çok düşük sıralama yapmamam lazım çünkü sene boyunca herkes çalıştı bildi beni ama maalesef ki durumlar hiç öyle olmadı. Ruhum o kadar yorgun ki önceden çok belli etmiyordum ama artık ruhumun yorgunluğu bedenime de işledi, o kadar bayık sıkkın bıkkın bir haldeyim ki. Ders videosu görünce bunalıyorum. Test kitaplarına bakınca daralıyorum. Sorularda 1. cümleden 2. cümleye zar zor geçiyorum. Şu yaşımda kendimi yaşlı teyzeler gibi hissediyorum. Saçımda elimi nereye atsam beyaz, gözlerim mariana çukuruna döndü, göz altlarım torba torba. Off! Allah kahretsin ki şu an kendimden çok millete ne cevap vereceğimi düşünüyorum.

Haberlerde sınav yüzünden intihar edenleri görüp garipserdim. "Sınav için can feda edilir mi" diye. şu an da bu fikre eski kadar uzak değilim yakın da değilim ama... Bilmiyorum kafam karman çorman. Biliyorum haksızım. Tek bildiğim şey hatalarım ama olmadı. Gerçekten istiyorum okumak hatta hedefim de var ama yok yani. Çalışamıyorum. Bunların hepsine bir sebep gösterebilirim aslında ama bu bahaneye girer. Bunlara rağmen çalışmalıydım. Zaten el kadar özgüvenim vardı o da sınav sayesinde yok oldu. Yıkık bir haldeyim. Silkinmem lazım ama nasıl yaparım bilmiyorum.
O kadar acınası bir haldeyim ki ne yapacağım bilmiyorum?
Cevapla