Hiç arkadaşım yok çok yoruldum

Ben de aynı durumdayım ne yazık ki yalnızlık kelimelere sığmaz aslında.. ortaokulda o kadar çok arkadaşım vardı ki aslında ama geriye dönüp baktığımda şimdi iyi ki hiçbiri yok diyorum çünkü hepsi kötü niyetliydi bana sigara uzatan da oldu arkamdan iş çeviren de yüzüme gülüp arkamdan konuşan da neler neler... Sonra liseye geçtim ve birkaç kişi oldu arkadaşım baya samimi ve iyiydik kızlar grubuyduk iyi bir ekiptik herşeyimizi birlikte yapmaya başlamıştık ama onlar da bitti. şu an son yılıma geçtim ama sorarsanız sunu anladım yalnızlık her zaman daha iyi cünkü arkadaşım olduğu sürece beni dinlemicek ki o yine herkes gibi kendi bildiğini okuyacak kendi dertlerini dinlettircek bana beni dinlemicek ki. şimdiye kadar hepsi böyleydi fazla iyi niyetim yüzünden simdi kimsem kalmadı. Lisenin başından beri sınıf birincisiyim tüm belgeler hep bana verildi biraz çekememezlik de var ama benim onlara kalkıp ders anlatmışlığım kopya vermişliğim bile var... İşte iyilik yapıp denize attım anlayacağınız simdi çok şükür kimseye ihtiyacım yok cünkü ailem akrabalarım var akrabalar hadi her zaman olmuyor ama ailem ile vaktimin tamamını geçiriyorum onlar benim tek varlığım bana yalnızlığı unutturanlar. Aslında kimse yalnız değildir Herkesin en basta Allah'ı vardır böyle düşün ve olumlu bak hayata derim.

Merhaba canım, ne zaman istersen yazabilirsin. Yaşadığın durum talihsizlik, ezikli veya senin suçluluk duyman gereken bir şey değil. İnsanların iletişim becerileri farklıdır ve farklı farklı kullanırlar. Ve bu öğrenilebilir bir şeydir. Sahip olduğun iletişim becerileri çerçevesinde yanlış insanlarla karşılaşmış ve anlaşılamamışsın hepsi bu ve bu durum çözümsüz değil