Ben artık kafayı yemek üzereyim. Ne yapmam lazım arkadaşlar?

25 yaşına yeni girdim ama bunalımdayım şansızlıkmı kadermi niye neden ben demekten alıkoyamıyorum kendimi intihar etmeyi bile düşündüm elimde belgeler var eğitimden iyi dereceyle geçtim is yok referans verebileceğim kimsemde yok arkamda birilerinin olması lazım ki oda yok is bulsamda oturdugum semte uzak nasıl gideyim olmuyor ne yapsam hayallerim hep kursağımda günümüz aşkları malum ilk günden sırnastı diye kendimi geri çektim diye aramadı birdaha böyleleri hep denk geliyor bana korumak kendi iffetime sahip çıkmak niye hor görülüyor ben bu kafayla evde kalırmsım öyle diyorlar benmi bu çağa ayak uyduramıyorum nedir bu halim çok ağladım ağlıyorum hala ve Allah c. c. bildiği halde niye bana böyle tipler yolluyor zoruma gidiyor artık herşey istediğim helalimle olmak acık bayanım evet ama neyin ne olduğunu bilen biriyim bana diyorlar güzel kızsın nasıl sevgilin yok vs eee ben çıkar ilişkisi aramıyorum herşeyin üst üste geldi benim bu zamanları yok iste akıl veren çok sende öp diyen arkadaşlarım ne basit şeyler demi bu kadar mi kolay ben ayıplanıyorum resmen çağa bak canım yanıyor yalaka değilim dobrayım diye isler yüzüme kapanıyor bulsamda aile sorunlarımda var şu an içimi dökmek lazımdı Affedin beni artık çok şükür oldu sevinçlerini yasamak istiyorum olmuyor evet beterin beteri var ama insanım sonuçta bende dualarım kötü değildi o kadar masum isteklerin kabul olmuyor Allaha dedim sırf kendimi korkuyorum diye yalaka değilim diye ben mi kotuyum ya rab dedim artık ümidim kalmadı tükendim Yoruldum hayallerinden bile